Afgelopen week in de (zaken-)wereld…

‘De orkaan Katrina heeft de olieprijzen opnieuw tot boven de 70 dollar gejaagd. In de Golf van Mexico, goed voor eenderde van de Amerikaanse energieproductie, zijn olieplatforms vernield of op drift geraakt. Analisten sluiten een stijging naar 80 dollar niet meer uit. Gecorrigeerd voor inflatie is dat vergelijkbaar met de hoge prijs in 1980 na het uitbreken van de Iraanse revolutie.’ (NRC Handelsblad)

‘Die torenhoge brandstofprijzen dreigen de wereldeconomie in 2006 fors af te koelen. Maar zover blikken beleggers niet in de toekomst. Ze sloegen gretig olie-, grondstoffen- en bouwaandelen in. En ze speculeren dat Katrina de Amerikaanse centrale bank ertoe aanzet een punt te zetten achter haar beleggersonvriendelijke reeks renteverhogingen.’ (De Tijd)

In Het Financieele Dagblad zegt John Browne, voorzitter van de Raad van Bestuur van British Petroleum: 'Er is geen tekort aan olie en het is ook niet nodig dat er een tekort ontstaat. De dertig grootste oliemaatschappijen hebben de afgelopen vijf jaar ieder jaar gemiddeld 15% meer geïnvesteerd in de opsporing en winning van olie en gas. Het investeringsniveau ligt op dit moment op $ 100 miljard per jaar. De wereld herbergt voor veertig jaar aan olievoorraden en zeventig jaar aan gasvoorraden.'

In Forbes Magazine lees ik: ‘De internetzeepbel van 2000 is klein bier vergeleken met de oliebubbel van vandaag. Dat zegt Steve Forbes, miljonair en uitgever van het gelijknamige Amerikaanse zakenblad. Hij voorspelt zelfs dat binnen de twaalf maanden olie nog maar 35 tot 40 dollar zal kosten. Dat heeft hij gezegd in Sydney tegen een groep journalisten.’

Nu dichter bij huis:

In De Morgen lees ik: 'De onafhankelijke bierhandelaren en kleine brouwers in ons land worden op georganiseerde wijze uit de markt gedrukt door grote bierproducenten als Inbev en Alken-Maes. Ze kopen drankcentrales met veel horecaklanten op, om die vervolgens te kunnen sluiten. De klanten nemen ze in met hun eigen distributienetwerk. Kleine brouwerijen kunnen daardoor hun bieren niet langer slijten in de horeca. De toenemende macht van Inbev en Alken-Maes doet de prijzen stijgen ( zo steeg de prijs van een pils de afgelopen 6 jaar van € 1 tot € 1,7) en blokkeren de toegangsweg voor kleinere bieren tot bij de consument.’

In De Telegraaf lees ik: 'Bierdrinkers hebben jarenlang te veel betaald doordat de vier grootste Nederlandse brouwers onderling prijsafspraken hebben gemaakt. Dat is de officiële beschuldiging van de kartelspeurders van de Europese Commissie. De Commissie heeft Grolsch, Heineken, Bavaria en de Nederlandse poot van het Belgische Interbrew officieel op de hoogte gesteld van de verdenking. Eurocommissaris Kroes zegt ‘over bewijsmateriaal te beschikken waaruit blijkt dat de bedrijven prijzen overeenkwamen, klanten toewezen, de voorwaarden voor afzonderlijke klanten bespraken en commercieel belangrijke bedrijfsinformatie uitwisselden.’ In België werden Interbrew, Alken-Maes, Haacht en Martens beschuldigd van overtreding van de mededingingsregels.”

Nog dichter bij huis:

In De Tijd lees ik: Als gevolg van de forse klim van de olieprijzen zullen de tussentijdse facturen voor aardgas en elektriciteit volgend jaar sterk stijgen. Prijsverhogingen tot € 25 zijn mogelijk. 'Een preventieve maatregel', zegt Lut Van De Velde van elektriciteitsproducent Electrabel in de krant Het Nieuwsblad. 'We baseren ons op de verwachte stijging van de aardgasprijs'.

In De Tijd lees ik: 'De energieleverancier Electrabel heeft in het eerste halfjaar van 2005 een nettoresultaat gerealiseerd van € 1,253 miljard, een stijging met 70,6 % tegenover de € 735 miljoen in de eerste helft van 2004. De groep voorziet voor het boekjaar een dividend uit te keren dat minstens gelijk is aan dat van het vorige boekjaar.’

In onze achtertuin (Izegem):

In Het Nieuwsblad (regionaal) lees ik: ‘De eerste vier maanden van dit jaar is de import aan Chinese schoenen in de EU met maar liefst 700 % toegenomen. De prijzen daalden met 28 %. Zelfs lagelonenland Polen kan de concurrentie met de Chinese schoenen niet aan. (…) In 1951 produceerde de schoenenindustrie van Izegem ruim 40 % van de Belgische schoenen, goed voor zo'n 5.100 arbeidsplaatsen. Vandaag telt de Federatie Belgische Schoeiselfabrikanten (Febic) geen dertig leden meer. (…) De Chinezen dumpen hun schoenen in Europa aan $ 3 à 4 . Voor dat geld kunnen wij nog geen rubberzool kopen. Dàt is de realiteit waarbinnen wij moeten werken.’

In NRC Handelsblad lees ik: 'Per paar schoenen betaalt een (Chinese) schoenenfabriek tussen de 50 en 60 eurocent aan arbeidsloon, meer niet. (...) Dan gaat het om fabrieken die dure merken als Nike en Timberland produceren. De makers van goedkope schoenen betalen waarschijnlijk nog minder, want in Wenzhou, in Oost-China, kun je al voor 80 eurocent een paar schoenen inkopen.'

De moraal van dit verhaal…is dat ik veel lees.

De auteur Dirk De Winter is columnist voor Zakelijk Internet