Betalen voor “spam”

“Have Medications Delivered Right To Your Door”, “Establish your credit with Platinum”, of “Look Younger, Live Longer”. U kent ze ongetwijfeld ook –  en uit ethische overwegen bespaar ik u een aantal minder fraaie titels-, die irritante e-mails die elke ochtend je Inbox doen uitpuilen. Uit mijn omgeving weet ik ondertussen dat mensen die al een aantal jaren actief zijn op het Internet dagelijks 30 tot 40  van die “spam”-berichten moeten slikken.

De definitie van “spam” luidt in het Engels: “Unsolicited e-mail, often of a commercial nature, sent indiscriminately to multiple mailing lists, individuals, or newsgroups; junk e-mail." Die e-mails bieden meestal allemaal de mogelijkheid om aan te geven dat je niet geïnteresseerd bent in dit soort aanbiedingen, maar inspanningen om dat aan de “spammers” in kwestie duidelijk te maken lijken – gezien de hoeveelheid rommel in mijn mailbox – weinig indruk te hebben gemaakt op deze boosdoeners, integendeel.

Een oplossing voor het “spam”-probleem is veraf. De verschillende wetgevingen met betrekking tot het probleem werken los van elkaar waarbij verschillende regels van kracht zijn binnen de verschillende continenten en binnen die continenten nog eens aparte regels per land of per staat gelden. Verder opereren de meest notoire “spammers” vanaf servers in landen zoals China en Korea, waar mensen niet echt wakker liggen van de Amerikaanse of Europese legislaturen. Ook bekvechten de vele betrokken organisaties al jaren over de definitie van “spam”, die voor velen niet noodzakelijk gelijk is aan het sturen van ongevraagde reclame via e-mail.  

Ook de “spammers” zelf zitten niet stil, verre van zelfs, met de dag  worden ze aggressiever en inventiever. Het “spam”-bedrijf DirectAdvertiser.com, Amerikaans van oorsprong maar geregistreerd in Roemenië, ontwikkelde vorig jaar een programma waarmee advertenties naar het beeldscherm gestuurd kunnen worden van elke computer met Windows-besturing die een directe verbinding met het internet heeft. Voor $ 699,99 kan iedereen het “spam”-programma kopen. Deze methode is een goed alternatief voor e-mail-”spam”, “spammers” hoeven geen adressenbestand meer te kopen en de “spammers” zijn bovendien vrijwel niet te traceren.  Ondertussen staat de domeinnaam ‘directadvertiser.com’ alweer te koop en heeft het bedrijf zijn activiteiten onder een andere naam –en in een andere locatie- voortgezet. 

Verder is het verkeerd te denken dat alle “spammers” fortuinen verdienen. De meesten onder hen werden gewoon om de tuin geleid door enkele gladde marketingjongens en zijn hun initiële investering kwijt. Maar een handvol “spammers” verdient miljoenen dollars. En iedereen is het erover eens dat de bulk van het “spam” van die grote spelers komt. Zo loopt in de staat Virginia een rechtszaak tegen een individu dat onder 343 valse internetidentiteiten 825 miljoen “spam”-berichten verstuurde.

Deze week nog lanceerde het onderzoeksbureau Forrester een niet oninteressante denkpiste waarbij grootgebruikers van e-mail bij het verzenden van bijvoorbeeld meer dan 1000 e-mails per maand een vast bedrag per e-mail (€ 0.01 per stuk lijkt niet veel, maar als je d’r een paar miljoen per nacht doorduwt wijzigt het al gauw je businessmodel) zouden moeten betalen aan de ISP’s. Die hebben het meeste last van “spam” omdat het hun netwerkcapaciteit aantast. Forrester pleit voor een soort kredietkaartsysteem waarbij een onafhankelijke organisatie het geld int bij de grootgebruiker en dat verdeelt onder de betrokken ISP-(‘s). Het technisch organiseren en juridisch op poten zetten van zulk systeem lijkt dan weer makkelijker gezegd dan gedaan.

Maar wat er ook van zij en ter afsluiting, een oplossing voor het “spam”probleem lijkt verder af dan ooit. Graag laat ik u met volgende gedurfde voorspellingen:

-          het “spam”-verkeer neemt in de toekomst alleen maar toe

-          “spammers” verhogen hun dagelijkse dosis ‘trash’-verzendingen om steeds hardnekkiger filters te counteren.

-          ISP’s leggen alsmaar meer klachten neer, spijtig genoeg ook alsmaar meer tegen ‘onbekenden’

-          steeds meer mensen raken gefrustreerd en verlaten het internet

-          de e-mail verliest elk prestige (als het dat ooit al had, ja, 10 jaar geleden stond het nochtans ‘chic’ om te zeggen: “Je kan me bereiken via mijn e-mailadres.”)

-          ““spammers” verplaatsen zich -net als terroristen- naar veiliger thuishavens waar de wet hen gunstig gezind is.

-          Elk jaar verschijnen honderden rapporten over hoe men het fenomeen aan banden (had ) moet(-en) leggen...

Last but not least: de brief komt gewoon terug.

Dirk De Winter is columnist voor Zakelijk Internet

(Geraadpleegde bronnen: NRC Handelsblad, Time Magazine, Forrester Research, Netkwesties)

info@zi-biz.be

Wie wil reageren op deze column moet zich eerst lid maken van de ZI business club, waarna hij/zij dan via het paswoord toegang krijgt om een reactie te plaatsen.