De onzin van de 40-urige werkweek

Impliciet zeggen we daarmee dat onze diensten en producten tot commodities zijn geworden die door alles en iedereen gemaakt kunnen worden. Daardoor zitten we vol in de prijserosie en dus in de kostenconcurrentie. Een strijd die we nooit zullen winnen. In China bedragen de loonkosten pakweg 3 procent van die in West-Europa. Als de discussie over de 40-urige werkweek in de kostencontext wordt gevoerd, zitten we op de verkeerde weg, een doodlopende weg.

Ook het pensioenprobleem wordt er niet door opgelost. We gaan immers niet ineens meer jaren werken en zo meer jaren pensioenpremie opbouwen.

Natuurlijk zijn kosten belangrijk, maar alleen wanneer de kostenbesparing aangewend wordt om de toekomst van een bedrijf te ondersteunen. Nissan is een mooi voorbeeld van de verwijdering van overbodig gemaakte kosten en aanwending van vrijgekomen middelen voor ontwikkeling van een nieuwe generatie van aansprekende automodellen, zoals de Z. Bedrijven die kwalitatief hoogwaardige, innovatieve producten ontwikkelen en produceren, boeken daarmee indrukwekkende resultaten, denk maar aan Senseo (Philips), iPod (Apple) en Magnum-ijsjes (Unilever). Om langdurig de westerse concurrentiepositie te verhogen moeten bedrijven zich richten op continue innovatie van producten en het productieproces. Het moederbedrijf Renault is een goed voorbeeld van procesinnovatie. Het zal het eerste automobielbedrijf zijn waarvan alle onderdelen in zijn magazijnen en in de productielijnen worden besteld op het moment dat een klant een auto koopt.

Innoveren is dan ook de boodschap, maar waarom zou een bedrijf dat van een 35-urige naar een 40-urige werkweek gaat ineens innovatiever worden? Innovatie komt van slimmer werken, niet van meer werken. Een 40-urige werkweek draagt op zich niets bij aan een kenniseconomie waarvan we met z’n allen dromen. Het thema moet niet aantallen uren zijn, maar gedrag. Het gaat erom dat we gedrag stimuleren dat het innoverende vermogen van een onderneming verhoogt. Door meer uren te gaan werken zal dat gedrag niet veranderen. Op zichzelf staand is de 40-urendiscussie grote onzin. Het wordt tijd dat we nu eindelijk eens die innovatie agenda voorwaarts gaan drijven.

(De auteurs Frits Groenewegen (Analysis Director) en Henk de Jong (Vice President Manufacturing Sector Europe) maken deel uit van Celerant Consulting, een bedrijf dat vooraanstaande bedrijven wereldwijd helpt betere bedrijfsresultaten te bereiken door hun operationele prestatie te verbeteren. Celerant Consulting is een filiaal van Novell Inc.)
 

Wie wil reageren op deze colum moet zich eerst lid maken van de ZI business club, waarna hij/zij dan via het paswoord toegang krijgt om een reactie te plaatsen.
 

Share
STIJGERS & DALERS BEL20