De verloren eer van Real Software |
|
Leveranciers zeggen kredietlijnen op, klanten komen terug op eerder gemaakte bestellingen, de geldvoorraad raakt langzaam maar zeker op. De enige vraag die nog restte was of het ego van de heer Hageman en zijn discipelen groot genoeg was om 1100 Belgische families naar het stempellokaal te verbannen. Hoewel er weinig reden is om aan die stelling te twijfelen lijkt de storm voorlopig weer wat geluwd... Wie de dagelijkse saga rond het Antwerpse softwarehuis een beetje volgt, vraagt zich waarschijnlijk af wat volwassen en welstellende mensen ertoe drijft er hun levensmotto van te maken om anderen zo de duvel aan te doen? Geen van beide hoofdrolspelers ken ik persoonlijk en zeker waar het betreft Rudy Hageman lijkt me dat geen slechte zaak. Indianenverhalen als zou hij dankzij een dubbele handtekeningbevoegdheid met de ‘Luxemburgse’ zwarte kas van zijn vorige werkgever Delaware Computing zijn gaan lopen en voor € 26 miljoen vennootschapsgoederen van Real Software hebben misbruikt doen hier even niet ter zake. Hoge bomen vangen immers veel wind. Hageman was eind jaren negentig de meest bejubelde ondernemer van Vlaanderen. ‘Superman Hageman’, blokletterde de vaderlandse pers –op dat moment nog niet aangetast door het Lernout&Hauspie-syndroom-, en zich van geen kwaad bewust. Het was het tijdperk waarin durfkapitaalverschaffers technologiebeurzen afschuimden met koffers vol cash en het zinnetje ‘Who wants money ?’ op hun voorhoofd schreven. Hageman kende het spel en speelde het gretig mee. Zo nam hij na zijn beursgang in 1997 nog een twintigtal bedrijven over en verdertigvoudigde de koers van het aandeel onder zijn bewind in minder dan 2 jaar. Ter illustratie: wie bij de beursgang in 1997 voor € 1000 in Real Software belegde, zit begin april 1999 op een kapitaaltje van € 36.000 Dit maar om aan te geven dat sommige mensen Hageman wel een warm hart toedragen. Maar zoals vaak in dit leven komt ook dit soort individuen altijd wel iemand tegen die net wat slimmer is dan zijzelf. De ‘terminator’ van dienst heette die dag John Jenkins, was vermomd als CEO van het Amerikaanse Tava Technologies, en maakte Hageman wijs dat zijn bedrijf € 185 miljoen waard was. Hageman hapte toe, tekende zijn doodsvonnis en verdween luttele maanden later via een achterdeur van het toneel, na de ‘kat in een zak’-Tava voor ‘een symbolische euro’ te hebben doorverkocht. Dat de man toch over enkele managementcapaciteiten beschikte bewijst zijn laatste meesterzet: de aanstelling van ‘golden boy’ Theo Dilissen als zijn opvolger... Dilissen– voormalig lid van het directiecomité van de Deense schoonmaakgroep ISS (200.000 werknemers)- en Hageman kenden mekaar al lang. Dilissen was een van de weinigen die door de eigengereide Hageman werd geconsulteerd bij de voorbereiding van de beursgang van Real Software. Het succes voor Dilissen laat niet op zich wachten. Amper een jaar na zijn aanstelling wordt hij door het weekblad ‘Trends-Tendances’ uitgeroepen tot ‘Manager van het Jaar 2001'. Dilissen slaagt erin Real Software opnieuw financieel geloofwaardig te maken. Het softwarebedrijf uit Kontich kampte met een bankschuld die groter was dan zijn omzet. Dilissen valt vooral op door zijn hard labeur. In alle stilte profileert hij zich tot een van de ‘coming men’ van de Belgische bedrijfswereld. Een mooi voorbeeld hiervan: in zijn -begin dit jaar uitgebrachte- boekje ‘'Kennis maken' -'Van kennen naar kunnen: kritische kanttekeningen bij de NV Vlaanderen- breekt hij een lans voor de snelle creatie van 300.000 jobs tegen 2010. Een goedbedoelde waarschuwing voor Paars I(I), waar Verhofstadt meer dan waarschijnlijk zijn mosterd haalde. Om maar aan te geven dat Dilissen –35-voudig Belgisch basketinternationaal- niet de eerste de beste is. Maar wat Dilissen presteert in zijn dagelijkse werkomgeving -een slangenkuil waar nijd en haat troef zijn en afgunst en jaloezie op het dagmenu staan- doen weinigen hem na. Zo weigert hij te buigen voor de wil van Vlerick-kleppers als Jan Coene en Ronald Everaert en andere Jean-Louis Duplat’s en degradeert hij Hageman als aandeelhouder van nog net iemand naar helemaal niemand. Wie het reilen en zeilen van de Belgische bedrijfswereld een beetje kent weet dat je om dat soort confrontaties aan te gaan uit goed hout gesneden moet zijn. Volgens het laatste perscommuniqué zou de groep rond Hageman bereid zijn om het schuldakkoord dat vorige week door Dilissen met een consortium van banken werd afgedwongen “op ernstige wijze in overweging te nemen.” Een verstandige zet lijkt mij. Het afschieten van dat plan zou namelijk neerkomen op het virtuele faillissement van de softwaregroep. Of om het in de woorden van Christian van Buggenhout, financieel adviseur voor Real Software, te zeggen: 'Als het schuldakkoord afgeblokt wordt, betekent dat het einde van Real Software. Referentie-aandeelhouders die ervoor stemmen hun bedrijf failliet te laten gaan, dat zou pas een wereldprimeur zijn.” Wat de epiloog van deze door-en door droeve docusoap ook moge zijn: zoals altijd zijn het de mannen en vrouwen van Real Software die de prijs zullen betalen, niet de aandeelhouders, die hebben al geld genoeg. Vraag is of de protagonisten van deze trieste farce –dezelfde lui die zich graag voorstellen als de beau monde van het Belgische bedrijfsleven en zich mengen onder de VIP’s en de happy few van ons landje - niet even samen aan tafel hadden kunnen zitten teneinde hun geschillen op een waardige manier uit te praten, eerder dan 1.100 al fel beproefde gezinnen bij hun machtswellust te betrekken en te gijzelen volgens een scenario een Amerikaanse gangsterfilm van de derde garnituur niet onwaardig. In deze barre tijden waarin het mij dikwijls lijkt alsof er de volgende 4 jaar nog eens 200.000 jobs zullen sneuvelen - en niet bijkomen - is de verantwoordelijkheid van deze ‘heren’ dan ook verpletterend. 1.100 Werknemers van Real Software en hun 500 buitenlandse collega’s zijn weinig gebaat bij deze intrieste machtsspelletjes, gehaaide koppensnellerij, een rondje straatvechten, een ‘putsch’, egotripperij, een ‘coup’ of een avondje ‘Batman in Softwareland’. Deze hardwerkende mensen – die door diezelfde ‘managers’ in goede tijden zo graag de hemel worden ingeprezen als zijnde ‘ons enige echte kapitaal’- zijn enkel gebaat bij welvoeglijkheid, een serene sfeer en werkzekerheid in onze steeds donkerder kleurende toekomst. En wie anders dan Theo Dilissen geeft daartoe nog steeds de beste garanties ? Esther Hazi is columniste voor Zakelijk Internet info@zi-biz.be
|
| Share |
-
Over incompetentie
- 1418x gelezen
- 20 mei 2012
Er zijn incompetente mensen en er zijn mensen die door en door onbekwaam zijn. Die laatste hebben, naargelang het ingenomen standpunt, het grote voor- of nadeel dat zij de hallucinerende diepte van hun eigen incompetentie nooit zullen beseffen...Lees meer -
Waarom ik een haat-liefdeverhouding met Vlaanderen heb
- 1527x gelezen
- 07 mei 2012
Zelfs als de Franstaligen de Vlamingen zwaar beledigen of zelfs aan haatzaaierij doen kijkt de Vlaming liever de andere kant op. Of erger nog: ze beginnen op hun eigen boodschapper te schieten die het lef had om daar publiekelijk zijn verontwaardiging over kenbaar te maken...Lees meer -
België in rep en roer na ongewenste intimiteiten, maar hoe zit dat in Nederland?
- 1101x gelezen
- 02 mei 2012
Wat me destijds ook opviel, was dat er los van het man/vrouw-aspect anders met de hiërarchie werd omgegaan. In België is de baas nog echt een baas, terwijl er in Nederland veel minder machtsafstand binnen de arbeidsrelatie bestaat. De Belgische ondernemingscultuur wordt veel meer dan de Nederlandse gedomineerd door strikte machtsverhoudingen, terwijl de Nederlander zijn baas vooral als medeteamlid ziet.Lees meer -
Wat doen managers anders dan praten?
- 30 apr 2012
Nooit stonden ons meer communicatie-instrumenten ter beschikking, en nooit werd er slechter gecommuniceerd. We hebben allemaal e-mail, gsm, voicemail, conference calls en dies meer. En toch begrijpen we elkaar niet. Enkele weken geleden belde een Nederlandse consulent, specialist in business development en commercial engineering, mij met de vraag of hij 'even een accountcase tegen mij aan kon houden'. Mijn reactie was ongetwijfeld heel dom, maar wel oprecht: 'Wablieft?'Lees meer -
Geluk op het werk
- 1640x gelezen
- 16 apr 12
-
Is het Bekaert-management niet dringend aanve...
- 1359x gelezen
- 09 apr 12
-
Het gemiddeld Vlaamse huisgezin isoleert met...
- 06 apr 12
-
Succesvolle bedrijven investeren in tevreden...
- 1282x gelezen
- 23 mrt 12
-
Verkeersveiligheid draait vooral om politieke...
- 13 mrt 12
| Ageas (AGS) | 3.01 % |
| Delhaize Groep (DELB) | 1.58 % |
| Telenet Group Holding (TNET1) | 1.55 % |
| Cofinimmo (COFB) | 1.03 % |
| Colruyt (COLR) | 0.89 % |
| Mobistar (MOBB) | -3.42 % |
| Elia (ELI8) | -2.75 % |
| Solvay (SOLB) | -1.87 % |
| Belgacom (BELG) | -0.70 % |
| Bekaert (BEKB) | -0.66 % |
25/05/2012 17:35
