Een ballonnetje op het werk

Bij het zien van de ballon, schoten er drie gedachten door mijn hoofd. Ik geef ze u mee in volgorde:

1. Toon Hermans. Ik weet nog hoe Toon Hermans graag over ballonnen zong en er zelfs af en toe mee opkwam. En als hij het over ballonnen had, dan had hij het over de bombardon en de fanfare. Feestelijke muziek, met een circustintje, gedecoreerd met een tros mooie ballonnen. Ik stelde me de muziek voor, zo boven al die cubicles. De sfeer zou meteen anders zijn. Ik heb het ooit eens gedaan, in een zeer saai kantoorgebouw, feestmuziek laten schallen door de luidsprekers, tijdens de middagpauze toen ik een lezing gaf. Meteen zag het gebouw er anders uit en de mensen begonnen te lachen. Waarom willen wij zo persé beige muurtjes met zilveren palen, liefst nog met een “clean-desk” policy. Geen fotootje van de kinderen, laat staan de fameuze “presse-papier” die je als “keitoffe pa” kreeg voor je vaderdag. Is een beetje frivoliteit schadelijk voor het ondernemerschap? Belemmert dat ons professioneel functioneren? Of kan het andersom zijn?
2. Six Thinking Hats: Edward de Bono heeft een methode ontwikkeld om te leren discussiëren en debatteren aan de hand van zes “denkhoeden”. De Bono bedoelt hiermee dat je een discussie kan benaderen vanuit zes standpunten: de rode (emotionele), de witte (feitelijke), de zwarte (pessimistische), de gele (optimistische), de groene (creatieve) en de blauwe (structurele). Je moet erover waken dat je met z’n allen dezelfde “hoed” op hebt als je praat. Het heeft geen zin om een dialoog te voeren tussen een persoon met een zwarte en één met een gele hoed op. Vraag eerder aan iedereen om eerst eens de zwarte op te zetten, dan te discussiëren, dan de gele, opnieuw overleg, dan de groene, weer discussie, enzovoort, totdat je ze allemaal gehad hebt. De discussie zal veel constructiever en sneller verlopen.
3. De mens: de mens is een tros ballonnen. We hebben die zes visies van de Bono in ons. Maar zoals die tros ballonnen, is bij velen van ons de zwarte ballon wat groter dan de andere. We geven gemakkelijk kritiek, maar hebben het moeilijk om een compliment te geven, om positief te denken. De gele ballon, ik had het nog niet gezegd, hing het hoogst. Als je weet dat geel ook de kleur van de “cerebraliteit” is, maw. dat geel ook een beetje ons analytisch denken weerspiegelt, dan zie je daar ook de mens in. We denken dat ons analytisch denkvermogen het hoogste goed is. Dat we door te kunnen denken alle problemen van de wereld kunnen oplossen. Een grove misvatting.

Waar zes gekleurde ballonnen allemaal niet toe kunnen leiden. Ik hunker naar felgekleurde cubicles, andere tafels, op tijd en stond een muziekje door de gang. Elke dag een feest, met smaak en respect voor elkaar.

Is een ballonnetje op het werk teveel gevraagd?

Jens Pas is zoals hij zelf zegt "verhalenverteller" over innovatiemanagement en participatief bedrijfsbeleid. Jens begeleidt bedrijven die hun innovatief vermogen en duurzaamheid willen vergroten. "Het vertellen van een verhaal is meer dan het geven van advies", zo verklaart Jens. "Het helpt de toehoorder om zich de kennis eigen te maken. Pas dan kan er tot actie overgegaan worden, actie die je zelf moet ondernemen. Daarenboven zorgen verhalen ervoor dat er begrijpelijke taal wordt gesproken."