Een moeilijke bevalling

Heeft u een tijdje terug het artikel in HUMO over de discriminatie van zwangere vrouwen op de werkvloer gelezen? Blijkt dat er sinds de crisis steeds meer zwangere vrouwen of jonge moeders weggepest of ontslagen worden. HUMO vond iemand die daarover wilde getuigen en haar verhaal trof me diep. Sommige werkgevers ontbreekt het blijkbaar aan alle takt. Of is dat wat kort voor de bocht? Aan elk verhaal zijn er immers twee kanten en misschien ligt de waarheid meer naar het midden....

We zullen het in deze nooit weten. De tegenpartij komt in het bewuste artikel niet aan bod. Ik veronderstel dat HUMO, een blad dat onderzoeksjournalistiek hoog in het vaandel draagt, de betrokken werkgever wel om een reactie gevraagd heeft, maar dat die liever paste. Begrijpelijk, want iedereen leest mee: werknemers, klanten, leveranciers, aandeelhouders... Als ondernemer wil je niet in dit soort polemiek terechtkomen. Sowieso krijg je de rol van grote boeman toebedeeld. Dan maar niet reageren, al is dat voor de lezer ook schuld bekennen. Een hopeloze strijd...

Misschien kunnen we de problematiek even in een breder perspectief plaatsen? Volgens mij heb ik best wel recht van spreken; ik ben immers werkgever én moeder van drie fantastische kinderen. In ons land hebben jonge moeders in loondienst recht op 15 weken bevallingsverlof. Mooi, want de eerste weken zijn cruciaal voor kersverse mama's om goed uit te rusten en een sterke band met hun baby te ontwikkelen. Alleen is het voor heel wat bedrijven geen sinecure om die tijdelijke afwezigheid op te vangen. Je wordt al snel met een heleboel praktische en organisatorische problemen geconfronteerd. In grote bedrijven lukt dat nog, maar in kleine ondernemingen loopt het zelden vlot.

Vind ze maar eens, de vervangers die voor amper 4 maanden willen meedraaien, in geen tijd ingewerkt kunnen zijn en vervolgens vriendelijk bedankt worden wanneer mama terugkeert... Ik kan me moeilijk inbeelden dat de vervanger daar een goed gevoel aan overhoudt. Overigens speelt mama het spel ook niet altijd even eerlijk. Ik heb het al vaker meegemaakt dat ze bij haar terugkeer plots 4/5 of halftijds wil gaan werken in weerwil van eerdere afspraken. Sommigen profiteren zelfs van hun zwangerschapsverlof om elders te solliciteren. Ik moet u niet vertellen wat dat doet met de return on investment op de betrokken medewerker. Zeker als die nog maar net in dienst was.

Ik kan wel begrijpen dat heel wat praktisch ingestelde en plichtsbewuste KMO-bedrijfsleiders liever voorkomen dan genezen en al tijdens de selectieprocedure trachten in te schatten wat het "risico" op zwangerschap is. Ook al mag dat niet. Idealiter vinden werkgevers en werknemers elkaar bij aanvang van de samenwerking evenwel in het midden. Werknemers verwachten carrièrevooruitzichten en voldoende toekomstige uitdagingen van de werkgever, maar vinden het ‘ongepast' als de werkgever naar gezinsplanning en toekomstige loopbaanonderbrekingen vraagt. Waarom kan transparantie niet in twee richtingen werken? Een moeilijke bevalling, zoveel is zeker.

[Deze opinie verscheen eerder in Z.O Magazine]