Geen dier jankt zo ongenadig als de mens

Geen dier jankt zo ongenadig als de mens, is de titel van een boek van Jaap Kruithof. Dit artikel als reactie op velen onder ons die zich te kort gedaan voelen en over meerdere dingen klagen, maar de relativiteit niet inzien van hetgeen waarover geklaagd wordt. Laat ons 'een bijdrage moeten leveren voor wie zonnepanelen liet plaatsen' als voorbeeld nemen. Hoe vaak wordt deze opmerking, opgefokt door de media, de laatste maanden herhaald.
Fossiele brandstoffen zoals stookolie en steenkolen kregen in de afgelopen jaren, wereldwijd gezien, zes keer meer steun dan de alternatieve groene energiedragers; althans volgens het IEA.

Ondanks de dwingende waarschuwing uit wetenschappelijke hoek dat het verbruik van fossiele grondstoffen enorme gevolgen heeft blijft die steun gehandhaafd. In tegenstelling met wat men zou durven hopen en verwachten is de steun voor hernieuwbare energiedragers zoals wind-en zonne-energie bijna zes keer lager! Anders gezegd: hernieuwbare energie kreeg vorig jaar € 1, terwijl € 5,5 als ondersteuning voor fossiele grond-brandstoffen bleef gelden.

Volgens het World Energy Outlook rapport van de IEA gaven regeringen wereldwijd vorig jaar € 242 miljard toelagen aan fossiele 'brandstoffen' om de vraag naar energielevering 'veilig' te stellen. Aardolie is een prachtige grondstof voor het vervaardigen van heel eigentijdse producten: computers en bijbehoren, speciale kleding, pennen, auto-onderdelen, medicatie, enz.

Dat investeringspremies naar menig organisatie gaan, lijkt aanvaard. Groot geklaag voor het argument dat elektriciteit duurder wordt door het subsidiëren van PV-installaties van de buren! Een kwestie van prioriteiten stellen, zeker voor wie tot de 'rijke wereld' behoort? Staan we stil bij het feit dat we geld spenderen aan luxe, meerdere reizen per jaar, dure auto's, badkamers en een droomkeuken in een huis veel te groot om te bewonen? Dat we veel geld uitgeven aan het verkwisten van gas en olie? Rijst de vraag wat we écht belangrijk vinden!

'Hernieuwbare energiedragers, waar men spreekt over zonne-energie-omzetting voor warmte en elektriciteit, zijn niet betaalbaar voor lagere inkomens,' wordt vaak beweerd. Het volgende argument: 'arme mensen kunnen dat niet betalen'...Deze bezorgdheid is bijna ontroerend, ware het niet dat diezelfde klagers zich doorheen het jaar geen zorgen maken over arme mensen.

Waarom toch blijven vasthouden aan deze manier van denken? Vermeende zekerheden? Weerstand tegen verandering? Tientallen jaren huldigde men het principe: 'de vervuiler betaalt'. Tenminste, als anderen de vervuiling betalen... Hoever zijn we nog van het 'de-vervuiler-betaalt-principe'? Wie betaalt voor het milieu, om het systeem te compenseren waar de buurman vervuilt door b.v. de verwarming? Wie betaalt de schade veroorzaakt door fijne, zwevende deeltjes die in onze longen terecht komen? Wat zijn de kosten voor het opbergen van radioactief afval in lengte van dagen? Hermann Scheer gaat verder en vindt o.a. dat in de prijs van olie, de prijs van 'olie-oorlogen' moet verrekend worden, hiermee zouden de olieprijzen enorm stijgen! Loslaten, anders bekijken: een suggestie? Een bedankje aan de buur...

"Beste buur, Dit kaartje om te bedanken dat u reeds PV-panelen op het dak liet installeren. Voor mij is dit momenteel niet mogelijk, maar wel ben ik graag bereid de luttele bijdrage te betalen om de Aarde minder onleefbaar te maken. Uw PV-panelen zorgen er tenminste voor dat de buurt, waarin wij met z'n allen wonen, niet verder verglijdt naar een vervuild gebied. Op lange termijn breekt dat immers zuur op o.a. voor onze gezondheid en gezondheid is toch een belangrijk gegeven. Uiteindelijk zullen alle daken één grote generator vormen, een getuigenis van solidariteit met de Aarde en alle andere planeetbewoners en tevens het uitputten van grondstoffen voorkomen. Zodoende zal de biodiversiteit niet verstoord worden en het klimaat minder gekke sprongen maken."

Een uitgebreidere versie van die artikel (.pdf) staat hier