Mass Class

In onze postmoderne wereld, waarin meer kapitaal voor een bredere laag van de bevolking niet alleen beschikbaar, maar ook besteedbaar is, lijkt luxe niet langer een doel, maar een haast noodzakelijke leefstrategie. De hogere scholingsgraad voor steeds meer mensen uit de lagere middenklasse, het samenwonen of huwen op steeds latere leeftijd, steeds minder kinderen voor steeds meer tweeverdieners, de exponentieel groeiende groep ‘babyboomers’ die hun buitenmatige, kinderloze woningen onverwijld aan een nog niet eerder geziene meerwaarde verkocht krijgen … de middenklasse in het ‘klassieke’Westen heeft ongeveer twee keer het bestedingsvermogen van de middenklasse uit de jaren zeventig, en dan spreken we nog niet over de toplaag, waar zich de afgelopen duizend dagen wereldwijd ongeveer een half miljoen nieuwe Euromiljonairs heeft aangemeld. Het spreekt voor zich dat de demografische en economische verschuivingen van het laatste kwarteeuw ook tot nieuwe behoeften en noden heeft geleid.

Het codewoord is dus ‘masstige’ : prestigeproducten voor de massa, klasse voor de massa. Luxe, kwaliteit, vakmanschap, design en (de illusie van) exclusiviteit zijn niet alleen bereikbaar, maar worden ook opgeëist door de meerderheid van de consumenten. De economie is een begeerte-economie geworden, aangestuurd door verschillende drijfveren : voor sommigen is dat statusangst, voor anderen geldt de ontdekking van de therapeutische waarde van esthetische vormgeving in een dolgedraaide en gevaarlijke wereld, voor nog anderen zijn waardevolle symbolen en luxerituelen nodig om (blijvend) te herinneren aan het bereiken van persoonlijke mijlpalen op een levenspad, waarvan aan de ingang steeds minder waarborgen voor een behouden en hinderloos parcours worden gegeven!

Bon, het is (bijna) tijd voor vakantie : een ouwe, getrouwe uiting van massaluxe!