(T)huiswerk

Grote paniek, een paar weken terug, toen het personeel van de NMBS sporend België in een wurggreep hield. Gegarandeerd megafile van Aarlen tot Oostende, voorspelden deskundigen een dag of twee voor de treinstaking. Loos alarm, zo bleek achteraf. Het verkeer op onze snelwegen is nog nooit zo vlot als toen verlopen.

Logisch. Heel wat mensen hadden hun voorzorgen genomen, ook vrienden en kennissen van mij. Een minderheid onder hen koos voor een snipperdag, de meerderheid besloot een dagje van thuis uit te werken. De dag erna schuwden de nieuwbakken telewerkers de grote woorden niet. Ze hadden het gevoel dat ze echt een stevige streep hadden kunnen doortrekken. Geen afleiding, weinig telefoontjes, geen collega's met vervelende vragen. Ideaal.

Een thuiswerker verzet meer werk dan een medewerker op kantoor. Dat zegt de directeur van een groot Amerikaans ICT-bedrijf in een artikel dat ik onlangs las. Daar ben ik het volledig mee eens. Zolang het om plichtsbewuste thuiswerkers gaat.

Telewerken kan helpen. Zeker als je een opdracht uiterst geconcentreerd moet afwerken en een scherpe deadline vervaarlijk om de hoek loert. Eventjes die afgeschermde huiscocon in en maar rammen op je computerklavier. Kinderen op school, partner op het werk, je vaste stek een oase van rust. Die taak, waar je tegenop zag, is zo afgerond. Je moet al goed gek zijn om niet van thuis uit te werken, hoor ik u denken.

En toch ben ik geen fan van systematisch thuiswerken. In de ideale wereld moet het kunnen, maar in de praktijk hangt het af van de instelling van elke werknemer. Plichtsbewuste werknemers kunnen voor mijn part gerust veel thuiswerken. Maar wat met collega's die er de kantjes van af lopen? Een telewerker die meer in zijn sofa ligt te chillen, plaatst zo je hele beleid in thuiswerken op de helling. En dat is jammer voor de collega's die thuis wel hard zwoegen.

Telewerken heeft ook stevige repercussies op een onderneming. Hoe kan je je medewerkers controleren? Niet dat ik Big Brother ben, maar ik betaal mijn medewerkers wel om te werken, niet om te strijken. Bovendien doen zich nog andere kwesties voor. Wie neemt de meerkosten van alle internetverbindingen, nodig om thuis te kunnen werken, en de aankleding van een thuiskantoor op zich? Wat met de bedrijfswagen? Zijn je medewerkers bereid hun auto te delen met andere telewerkers? Je merkt het, iedereen laten telewerken zonder je bedrijf op extra kosten te jagen, is sneller gezegd dan gedaan.

Noem me naïef, maar ik ben er ook zeker van dat zowat alle werkende mensen niet de hele tijd willen telewerken. Wat met die fijne babbels op kantoor, de verfrissende lunchpauzes met de collega's of gewoon de sfeer van een geoliede bedrijfsmachine? Alleen is maar alleen, wanneer je thuis je laptop aansluit om aan de werkdag te beginnen. Ook al kan een portie telewerk soms soelaas bieden, wij mensen blijven toch sociale dieren. Maar goed ook.

[Deze column verscheen eerder in De Tijd]

De auteur Inge Geerdens (37) staat aan het hoofd van CVWarehouse.com, een technologiebedrijf dat organisaties adviseert inzake onlinerekrutering. Geerdens stichtte eerder ook Executive Research, een selectie- en wervingsbureau. De standpunten in de column geven haar persoonlijke visie weer. Reageren kan via echos@cvwarehouse.com.