VW Vorst: kroniek van een aangekondigde dood

Vakbonden, regering en directie zijn druk gaan onderhandelen om zo snel mogelijk tot een oplossing te komen. Er gaan stemmen op om brugpensioen in te voeren vanaf 48 jaar. Statistisch gezien de beste oplossing, want door deze ontslagen werknemers uit het arbeidscircuit te halen, komen ze niet in de werkloosheidcijfers terecht. Probleem opgelost, maar staat dit niet haaks op het generatiepact waarbij we allemaal langer moeten werken om de sociale lasten te blijven dragen? Wat is een beleid nog waard als elke crisis afzonderlijk bekeken wordt om zo snel mogelijk de gemoederen te bedaren? Maar vooral, is dit op lange termijn de beste oplossing en wat willen de werknemers zelf? De getuigenis van een tweeënvijftigjarige arbeider is me bijgebleven. Al 28 jaar werkte hij bij VW Vorst. Volgens zijn collega’s hoort hij nog bij de ‘gelukkigen’, maar die man wil helemaal niet op brugpensioen. Hij wil blijven werken en nog liefst bij Volkswagen ook.

VW Vorst is al vaker een pijnlijk verhaal geweest. Toch wil ik – met alle respect voor de werknemers - de kant van de werkgever even toelichten. Die wordt in zulke conflicten vaak afgeschilderd als de boeman, die meedogenloos met de botte bijl in het personeelsbestand hakt om de winst op te drijven. Een internationale werkgever heeft in deze globale economie evenwel de keuze om zijn productie-eenheden uit te bouwen in verschillende landen. Als je dan bedenkt dat België één van de duurste landen is om te ondernemen en te investeren, is het perfect te begrijpen dat een bedrijf de beslissing neemt om hier weg te trekken. Niet alleen is shiftarbeid in België 35% duurder dan in ons buurland Duitsland, er worden hier ook nog eens meer belastingen op geheven. Vooral grote fabrieken zoals VW Vorst draaien op shiftarbeid. Logisch toch dat de marges van deze bedrijven stijgen als ze zich in Duitsland vestigen en niet in België?

Als je dit in het achterhoofd houdt, wordt het drama bij VW Vorst de kroniek van een aangekondigde dood. Hopelijk leren we, tien jaar na Renault Vilvoorde en drie jaar na Ford Genk, wel wat bij. Of moet het, zoals in Ierland, eerst komen tot een gigantische crisis waarbij de levensstandaard voor de meeste inwoners daalde tot de armoedegrens, alvorens er een krachtig beleid op poten werd gezet om opnieuw bedrijven en investeerders aan te trekken en te steunen?

Inge Geerdens staat aan het hoofd van Executive Research, een Antwerps rekruterings- en selectiebureau met het hart op de juiste plaats. Kandidaten menselijk en met respect behandelen wordt er hoog in het vaandel gedragen. Met CVWarehouse.com verricht Executive Research baanbrekend werk in onlinerekrutering. Eerder dit jaar mocht Inge Geerdens de WoMED Award in ontvangst nemen als meest verdienstelijke vrouwelijke ondernemer. De prijs is een initiatief van het Centrum voor Zelfstandig Ondernemende Vrouwen (CEZOV) van Markant, de Vlerick Management School en Unizo. Meer informatie op www.executiveresearch.com en www.cvwarehouse.com.

  • Gebaseerd op:Express.be
Inge Geerdens

Inge Geerdens (38) staat aan het hoofd van CVWarehouse.com, een technologiebedrijf dat organisaties adviseert inzake onlinerekrutering. Geerdens stichtte eerder ook Executive Research, een selectie- en wervingsbureau. De standpunten in deze bijdrage geven haar persoonlijke visie weer.

Share
STIJGERS & DALERS BEL20