Amanda Knox

Het beroep in de rechtszaak rond Amanda Knox neemt met de dag een meer sensationele wending. Deze 25-jarige Amerikaanse is in 2009 in het Italiaanse Perugia veroordeeld tot 26 jaar cel voor haar aandeel in de moord op haar Britse medestudente, Meredith Kercher. Knox' Italiaanse ex-vriend Raffaele Sollecito kreeg 25 jaar. Ook een derde dader, Rudy Guede, werd eerder al veroordeeld tot 30 jaar cel.

De drie zijn aangeklaagd op basis van dna-materiaal en andere bewijzen, al zijn Knox en Sollecito altijd blijven volhouden dat ze onschuldig zijn.
De Britse studente Meredith Kercher werd op 2 november 2007 dood aangetroffen in haar studentenkamer in de stad Perugia. Kercher zou het slachtoffer geworden zijn van een extreem seksspel, dat uiteindelijk tot een steekpartij en haar dood leidde. Haar keel was doorgesneden en ze was tientallen keren gestoken. De zaak genoot ongekende media-aandacht en de Italiaanse media verwezen graag naar Knox als de 'Engel met de IJsogen'.

In beroep voerde de verdediging van Knox de voorbije dagen een ganse reeks nieuwe getuigen op, die haar onschuld (en die van Sollecito) moeten bewijzen. Maar dat draaide slecht uit. Zowat alle getuigen bleken mensen die zelf in de gevangenis vastzitten en uiteindelijk beweerden deel uit te maken van een samenzwering georkestreerd door Sollecito’s advocate Giulia Bongiorno, die hen geld zou hebben beloofd om valse verklaringen af te leggen. De advocate ontkent en dreigt nu klacht neer te leggen tegen de betrokkenen.

De derde dader, Rudy Guede, werd ook opnieuw verhoord. Hij bleef bij zijn oorspronkelijke verklaringen en bevestigde dat niet hij, maar wel Knox en Sollecito de moordenaars van Kercher zijn.

Knox’ laatste hoop berust nu op een onafhankelijk onderzoek van delen van het bestaande forensisch materiaal dat later deze week wordt voorgesteld. Een definitieve uitspraak wordt pas in de herfst verwacht.

Knox' advocaten blijven geloven in haar onschuld . 'Het is niet omdat je een reeks onsamenhangende elementen samenvoegt dat je een sterk bewijs hebt. Zeker geen die het element van de redelijke twijfel wegneemt.'