4 mythes die ook vandaag nog onze productiviteit op het werk blijven dwarsbomen

Unicycling Juggler

Mythe 1: Multitasking is in de huidige zakenwereld van cruciaal belang
Deze mythe overleeft op het principe dat mensen 2 zaken tegelijkertijd kunnen doen. Nochtans is dat niet het geval, want uit een studie van de Stanford University blijkt dat multitaskers de kampioenen in irrelevantie mogen worden genoemd omdat ze door zowat alles in de war worden gebracht. Multitaskers presteren middelmatig in ongeveer alle taken die ze uitvoeren. Ze concentreren zich niet in dezelfde mate als niet-multitaskers; ze zijn makkelijk verstrooid en hebben het moeilijker om van een taak naar een andere te switchen. Sterker nog: ze zijn slechter in multitasken dan mensen die gewoonlijk niet multitasken. Wie van een taak naar een andere switcht verlengt de tijd die hij nodig zal hebben om de eerste taal alsnog te beëindigen met 25%. Trouwens, weet u waarom Albert Einstein zijn eigen telefoonnummer niet van buiten kende?

Mythe 2: Een beetje stress verhoogt onze productiviteit
Hoe voel je je wanneer je op je best presteert? Gestresseerd? Waarschijnlijk niet. Som een paar adjectieven op die je koppelt aan goed werk. De kans dat stress daar bijhoort is klein, want wanneer we goed presteren hebben we positieve gedachten. Hoe meer stress we ervaren, hoe moeilijker we het hebben om onze gedachten te ordenen. Hoe positiever we ons voelen, des te beter de kwaliteit van ons werk zal zijn.

Mythe 3: Creativiteit zit in onze genen en kan niet worden aangeleerd
CEO's vinden dat ze vooral creativiteit aan de dag zullen moeten leggen om succesvol te zijn in de steeds complexere wereld. Spijtig genoeg denken diezelfde CEO’s vaak dat creativiteit niet hun ding is omdat het aangeboren is, maar dat blijkt niet waar. Uit onderzoek blijkt dat creativiteit ontspruit aan onze - in ons schoolsysteem te weinig op de proef gestelde - rechterhersenhelft, ook al is het creatieve proces uiteindelijk het product van het voortdurend heen en weer switchen tussen beide hersenhelften. Dat proces is makkelijker te leren dan we denken.

Oorzaak van ons onvermogen om creatief te zijn is de lineaire mythe van het onderwijs; een systeem van opeenvolgende leerjaren die een doorgaande lijn in de tijd vormen en stamt uit de tijd van de industriële revolutie, toen mensen in productiesystemen en organigrammen moesten worden gestopt. Verder is het onderwijs vooral gericht op het ontwikkelen van cognitieve intelligentie: wiskunde en wetenschappen staan bovenaan het hiërarchische lijstje; zang en dans staan onderaan, als ze er al op voorkomen.

Maar wetenschappers zijn het er wel over eens dat creativiteit makkelijk kan worden aangeleerd.

Mythe 4: Hoe meer uren we werken, hoe beter het resultaat
Deze mythe spant de kroon in de bedrijfsbullshitcatalogus. Mensne zijn geen machines die urenlang tegen dezelfde snelheid kunnen functioneren. Integendeel, mensen moeten op regelmatige tijdstippen hun batterijen opladen. Topmanagers en grote leiders geven toe dat niet het aantal uren dat ze in een taak steken hun succes garandeert, maar wel de energie die ze erin stoppen.

Succesvolle mensen stoppen 's avonds vroeg met werken omdat ze erin slagen om tijdens de dag hun energie te kanaliseren in een paar kortere tijdsspannes. Ze nemen evenmin altijd de telefoon op, wanneer ze productief zijn en laten zich niet voortdurend afleiden door email. Dat blijkt uit een onderzoek van K. Anders Ericcson, waarover Psychological Review schrijft.

Volgens wetenschappers bestaat er ook een magisch getal dat toelaat ware expertise te bereiken: 10.000 uur. Neurowetenschapper Daniel Levitin bevestigt dit getal: ‘Studie na studie, of het nu om componisten, basketballers, auteurs, schakers of meesteroplichters gaat, telkens opnieuw komt dit cijfer tevoorschijn. 10.000 uur is het equivalent van 3 uur per dag, zeven dagen per week, gedurende 10 jaar. Niet een keer heeft iemand een voorbeeld gevonden van iemand die de absolute wereldtop bereikte in minder tijd.'

Wie dagelijks meer dan 11 werkt verhoogt trouwens zijn kansen op een hartaanval met zowat 67%, blijkt uit recent onderzoek.