8 stellingen voor één simpele conclusie: de Grote Chinese Fraude wordt snel voor iedereen zichtbaar

Worker at Landau

De website Adviser Perspectives sprak met Vitaliy Katsenelson, de chief investment officer van Investment Management Associates, over de uitspraken die Nobelprijswinnaar Paul Krugman net voor Kerstmis deed in verband met de Chinese economie. ‘De sterke Chinese groei van de voorbije jaren werd voornamelijk gevoed door de stijging van de vastgoedprijzen, die op haar beurt een gevolg was van goedkoop krediet dat verleend werd door lokale, corrupte kredietgevers, eerder dan door de traditionele banken. Maar de vastgoedprijzen zijn onherroepelijk aan hun retour begonnen,’ schreef Krugman.

Katsenelson, een graag geziene gast op de Amerikaanse zakenzender CNBC, is het grotendeels eens met Krugmans visie op de Chinese situatie, die de ontwikkelingen in China ‘de stommiteiten die we al elders zagen’ noemde. Hij verbaast er zich wel over dat Krugman pas nu naar buiten brengt wat insiders al vele maanden weten. 'Misschien hoopte Krugman dat de Chinese regering nog een oplossing achter de hand had', aldus Katsenelson, wiens 8 simpele stellingen maar tot één conlusie kunnen leiden: de Chinese fraude is veel groter dan algemeen werd gevreesd en zal sneller aan het licht komen dan gedacht:

1. De Chinese bubbel is veel groter dan de Japanse en Amerikaanse vastgoedbubbels.
2. Omdat China veel groter is dan die landen beperkt de vastgoedbubbel zich niet tot residentiëel vastgoed, maar is ook commerciëel vastgoed, industriëel vastgoed en de ganse infrastructuur betrokken.
3. De Chinese vastgoedbubbel is volledig gecreëerd door de Chinese regering. De bubbel had al in 2008 moeten barsten, maar omdat de Chinezen toen geld drukten ter waarde van 12% van het bbp, kon de bubbel nog even doorgaan met groeien.
4. De bubbel is ondertussen beginnen barsten. In de minder grote steden dalen de prijzen al met dubbelcijferige percentages.
5. Het Chinese ‘mirakel’ of de economische groei is volledig gecreëerd door vastgoedinvesteringen en rommelkredieten.
6. De Chinese groeicijfers worden door de staat opgedrongen aan de lokale overheden, die weinig andere opties hebben dan die cijfers te realiseren. De makkelijkste manier om groei te creëren is door te bouwen en die cijfers in het bbp op te nemen. De lokale machtshebbers weten ook dat ze hun job dreigen kwijt te spelen indien ze de vooropgezette quota niet halen. Daarom beginnen ze de boekhouding te vervalsen.
7. Een tweede vaststelling is dat het Chinese regime erg bezorgd is om zijn imago en uitmunt in propaganda. Wie dit soort zaken aan het licht brengt riskeert de gevangenis. China’s economische cijfers zijn de exponent van zijn propagandamachine. Maar wie die cijfers goed analyseert kan zelf zijn conclusies trekken. Tijdens de recessie van 2008 - 2009 bleef de Chinese economie gewoon doorgroeien, ook al ging de elektriciteitsconsumptie en de tonnage per spoorweg getransporteerde goederen met tientallen procent lager.
8. Nu beginnen hier en daar spooksteden op te duiken.

'Omdat ik in de Sovjet-Unie ben opgegroeid is het voor mij iets makkelijker dan voor een westerling om te begrijpen hoe dysfunctioneel, corrupt en inefficiënt staatseconomieën kunnen zijn,' aldus Katsenelson. 'Hier en daar duiken wat anekdotes op, tot je uiteindelijk het volledige plaatje doorhebt.'

Kunnen de Chinezen nog iets doen om het tij te keren? 'Neen,' aldus Katsenelson. 'Ik ben er vrij zeker van dat eens de pijn van de economische terugval gevoeld zal worden, de Chinese regering zal trachten de bubbel opnieuw leven in te blazen en ze nog een reeks problemen aan de huidige zal toevoegen. Voorbeeld: onderhandse schaduwleningen waren in 2008 zo goed als onbestaande; vandaag spreek je van een markt van om en bij de 250 miljard dollar. Het barsten van de zeepbel kan een tijd worden vertraagd, maar uiteindelijk zullen de basiswetten van de economie zichzelf manifesteren.'