Beleggers moeten in termen van steden en niet langer landen denken

Overal ter wereld denken beleggers meestal nog in termen van landen. Misschien moeten ze stilaan aandacht beginnen te besteden aan steden. Het aantal mensen wereldwijd dat in steden woont is sinds een paar jaar groter dan het aantal mensen dat op het platteland woont. Voor wie geld te besteden heeft is dat goed nieuws: steden prikkelen de economische groei, verhogen inkomens en bieden competitieve voordelen die toelaten schaalgrootte te creëren.

De groei van de verstedelijking is gelinkt aan de opkomst van China. In 2008 was Shangai de enige Chinese stad (Hong Kong niet meegerekend) - in bbp per stad berekend - in de lijst van 's werelds 25 rijkste steden. Volgens PwC en Citigroup zullen zowel Beijing als Guangzhou daar in 2025 ook bijhoren, samen met Mumbai, Delhi en Rio de Janeiro, schrijft de Financial Times.

Dat heeft gevolgen voor de manier waarop investeerders hun geld beleggen. São Paulo en Rio huisvesten samen 16% van de Braziliaanse bevolking, maar creëren 30% van haar bbp. De uitbreiding van de stadsgrenzen en de wegen die steden verbinden creëren industriële corridors: die tussen Mumbai en Delhi is zelfs 1.500 kilometer lang.

Ook de oudere steden behouden hun economische en andere voordelen. PwC denkt niet dat een stad uit de nieuwe economieën de plaats kan innemen van een van de vijf rijkste steden uit de rangschikking van 2008: Tokio, New York, Los Angeles, Chicago en Londen.

Londen en New York blijven globale financiële centra. Tokio is niet enkel 's werelds grootste en rijkste stad; het is ook de absolute topstad, die de economische, culturele, financiële en politieke hoofdstad van Japan is.

Nieuwere steden gaan voor specialisatie, merkt Citigroup op: Mexico City bijvoorbeeld is dé Latijns-Amerikaanse basis voor buitenlandse bedrijven geworden. (FZ)

(Grafiek: Financial Times)