Rijke landen zullen het steeds moeilijker krijgen om in de toekomst hun hoge levensstandaard te blijven waarborgen nu blijkt dat ze het moeilijker hebben om de combinatie van arbeidskrachten, vaardigheden, machines en technologie om te zetten in productiviteit. Dat blijkt uit een rapport van de Conference Board, waaruit de Financial Times citeert. De door de globale crisis aangerichte economische ravage stuurde de productie- en werkgelegenheidsplannen van ondernemingen vorig jaar overal ter wereld in de war. Hoewel de productiviteit van werknemers globaal gezien een duik nam, zijn de resultaten verschillend aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. De VS reageerde op de crisis door massaal jobs te schrappen en de productiviteit met 2,5% te doen klimmen. In Europa daalde de werkgelegenheid minder hard en ging de productiviteit met 1% naar omlaag.

Voor België staat in het rapport zowel goed als slecht nieuws. Ons land is ondanks een productiviteitsdaling van 1,6% op Luxemburg en Noorwegen na het productiefste land ter wereld gemeten naar bbp per gewerkt uur. Nederland volgt op vier, de VS op vijf en Frankrijk op zes. Die hoge productiviteit is een gevolg van de hoge loonkosten bij ons. Dure lonen maakt dat ondernemingen onder druk staan om productie uit te besteden naar lagelonenlanden of de productie te automatiseren. De relatief kleine overblijvende actieve bevolking is dan wel productief. Maar omdat relatief weinig Belgen een job hebben - we gaan vroeg met pensioen en werken weinig uren- staan we op de ranglijst van bbp per inwoner pas op plaats elf. Die maatstaf wordt algemeen aanvaard als de beste om de productiviteit in een land te meten.

Voor volgend jaar verwacht The Conference Board een heropleving van de economie met stabiele of dalende werkgelegenheid.