België en Italië brengen financiële crisis naar het hart van Europa

Wie denkt dat de crisis in de eurozone enkel de kleine landen in de periferie treft, maakt een fout. De kern van de eurozone is aangetast en de crisis breidt snel uit, schrijft Wolfgang Munchau in de Financial Times. Sinds vorige week staat nu ook België op het radarscherm van de internationale investeerders en dat sinds een poging om een regering te vormen - na meer dan 200 dagen van politieke impasse - mislukte. Beleggers moeten op dit ogenblik tussen 220.000 euro en 250.000 euro per jaar betalen om Belgisch staatspapier ter waarde van 10 miljoen euro te verzekeren. Eind september kostte die verzekering amper 129.000 euro.

Niet enkel zal België’s openbare schuld dit jaar opnieuw de 100% overschrijden, het land heeft in verhouding tot zijn bbp ook de grootste blootstelling aan Ierland van de ganse EU. Terwijl de Vlaamse en Waalse leiders hun kleine veldslagen blijven uitvechten, verliest België de strijd om zijn economische stabiliteit op langere termijn te verzekeren, aldus Munchau. Het land heeft dringend nood aan een sterke regering die onpopulaire maatregelen kan nemen om de bankensector op te kuisen, de sociale zekerheid te hervormen en de overheidsfinanciën opnieuw op een acceptabel niveau te brengen.

Maar er is niet enkel België. Ook de Italiaanse rente op 10 jaar is afgelopen maand sterk de hoogte ingegaan. Het gevaar in Italië -vanuit het oogpunt van investeerders- is eenzelfde economische instabiliteit als die in België. Net als België is Italië een economisch en politiek verdeeld land en torst het een vergelijkbare schuldenlast in verhouding tot het bbp. Gelukkig heeft Italië een robuuste bankensector, ondanks een lage productiviteit. Maar dat de politieke situatie er in het post-Berlusconi-tijdperk nog chaotischer zou worden is niet eens ondenkbaar. In dat geval zou het land -net als België - onder druk komen om meer te gaan decentraliseren, met een zwakke centrale regering als gevolg. Landen die een schuldenlast torsen die de 100% van het bbp overschrijdt, hebben nood aan een stabiele regering, besluit Munchau. Een aantal Europese leiders lijken te denken dat de crisis uiteindelijk vanzelf zal verdwijnen. Ze maken daarmee een grote denkfout. (FZ)