Besparingsplannen leiden niet automatisch tot recessie. Indien de juiste keuzes worden gemaakt.

De manier waarop de verschillende Europese landen besparingsprogramma's doorvoeren verloopt dermate ongecoördineerd - in landen als Griekenland en Ierland zelfs brutaal- dat de remedie de patiënt dreigt om te brengen, eerder dan hem te redden, schrijft Lex Column (FT).

Het dilemma is steeds opnieuw hetzelfde: hoe besparingen doorvoeren zonder het nog kwetsbare economische herstel teniet te doen? Volgens Barclays Bank groeit het bruto binnenlands product (bbp) in Europa dit jaar met 1% en volgend jaar met 1,8%. Citigroup houdt het bij 1%. Duitsland groeit iets sneller omdat een lage euro de export ten goede komt. In Spanje kleurt het plaatje totaal anders en lijkt het herstel al in de kiem gesmoord, nog vooraleer het begon.

De Italiaanse besparingsprogramma's zullen volgens de Nationale Bank van Italië 1,6% van het bbp over de volgende twee jaar doen besparen, het begrotingstekort reduceren, maar ook de economische groei met een half percent doen dalen. De daling van de euro heeft Ierland de afgelopen zes maanden een virtuele devaluatie van 9% bezorgd. Toch blijft het land in recessie.

De strategie om in de overheidsuitgaven te snijden zou strategisch, eerder dan tactisch moeten zijn. Het doel moet zijn om structurele hervormingen door te voeren in domeinen die lang werden gemeden, zoals de rigide arbeidsmarkt en de bureaucratie. Voorbeelden van hoe het niet moet zijn volgens The Wall Street Journal in Spanje te vinden. Wie ontslagen wordt krijgt voortaan 32 in plaats van 45 dagen per gewerkt jaar als ontslagvergoeding uitbetaald. Maar bestaande contracten worden wel gehonoreerd. Hoe kan dat worden gerijmd met de situatie in bijvoorbeeld Nederland waar mensen onder de 35 een halve maand per gewerkt jaar als ontslagvergoeding krijgen uitbetaald? Om het nog erger te maken pakt Spanje nu ook de tijdelijke arbeidscontracten aan, wat de arbeidsmarkt nog minder flexibel dreigt te maken.

Volgens Lex moeten besparingen niet automatisch tot een recessie leiden. Op voorwaarde dat men de juiste keuzes maakt.