Chinese steden blijven opvallend klein

Zakenlui moeten hun commerciële strategie niet langer bepalen in functie van landen, maar van steden. Dat staat te lezen in een rapport van de Boston Consulting Group, dat deze week wordt gepubliceerd. Volgens BCG zullen er tegen 2030 in de opkomende economieën meer dan 1000 steden met meer dan een half miljoen inwoners zijn.

Dat is  indrukwekkend én tegelijkertijd ontmoedigend voor zakenlui, schrijft The Economist. Een bedrijf dat vijf jaar geleden in 60 Chinese steden aanwezig was, kon zo 80% van de Chinese consumenten bereiken. Maar omdat de Chinese middenklasse zich dermate snel uitbreidt en verspreidt, zal datzelfde bedrijf in 2020 in 212 Chinese steden aanwezig moeten zijn, wil het die ratio respecteren.

Volgens het rapport blijven de meeste Chinese steden te klein om volop te profiteren van de ‘agglomeratie-economieën’: dat wil zeggen dat ze profiteren van de aanwezigheid van klanten, getrainde werkkrachten, gespecialiseerde leveranciers  en andere zaken omdat mensen en bedrijven zich in elkaars nabijheid bevinden.

Hoe groot moet een stad dan zijn? In de meeste landen kunnen steden worden ingedeeld volgens een opmerkelijk rechtlijnig patroon. De grootste stad in een land heeft meestal dubbel zo veel inwoners als de tweede stad; driemaal zo veel als de derde stad enzovoort. Een formule die grosso modo ook in ons land opgaat voor Brussel, Antwerpen en Gent.

Maar zoals vaak heeft China ook lak aan deze economische regel: ‘s lands kleinste steden zijn te wijdverspreid; zijn grootste steden te gelijk in omvang. Tot op vandaag leven slechts 27 miljoen Chinezen in steden die meer dan 10 miljoen inwoners tellen. Vergelijk dat met 58 miljoen Indiërs en 32 miljoen Brazilianen. Daarbij komt dat tussen 1989 en 1995 190 nieuwe steden werden opgericht, veelal door grote gemeenten om te vormen tot kleine steden. Hoewel in die tijdsspanne de Chinese bevolking met 54 miljoen toenam, daalde de gemiddelde bevolking van de Chinese steden van 325.000 naar 313.000.

Toch is dat geen toeval. De Chinese leiders hebben het niet voor megasteden en willen vermijden dat steden de economische densiteit van Hong Kong of Tokyo benaderen. Plattelandsbewoners krijgen daarom makkelijker een vergunning om naar een kleine stad te verhuizen dan naar een grootstad. Ook krijgt de industrie nog voorrang op dienstenbedrijven, omdat die vooral elkaar in leven houden op een (te) kleine ruimte.

Deze evolutie zal pas veranderen eens de grote steden- waar zich traditiegetrouw de universiteiten vestigen- steeds meer jongeren van het platteland zullen aantrekken, denkt Ting Jiang van de Hong Kong University of Science and Technology.  Eens afgestudeerd is de kans groot dat ze in de stad waar ze studeerden een job vinden en zich er blijvend vestigen.