De drachme voor Athene? Populistisch geblaat uit het rijke Noorden!

De Duitse media lieten het voorbije weekeinde verschillende politici aan het woord die het taboe omtrent een Grieks default doorbraken. Dat had maandag zo zijn gevolgen voor de koers van de euro en de aandelenbeurzen. Zien sommige krantencommentatoren in die uitspraken een voorbeeld van gratuit populisme, dan vinden anderen een Grieks exitscenario het bekijken waard:

'Om een land uit de eurozone te zetten moeten de Europese Verdragen worden gewijzigd; een moeilijk werk en vooral een van lange adem. We zullen er dus maar van uitgaan dat onze schuldeisers met hun bedreigingen de druk op ons willen verhogen opdat we de overeengekomen maatregelen implementeren...  Dit soort druk is het gevolg van de lokale politieke situatie in verschillende landen van het rijke Noorden. In Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Finland is de publieke opinie tegen hulp aan de 'verkwisterstaten' van het Zuiden in het algemeen en van Griekenland in het bijzonder. De leiders van deze landen - vooral degenen die voor verkiezingen staan - hebben dat goed begrepen wanneer ze verklaringen afleggen. Maar de Griekse economie staat voor amper 2% van de eurozone. Zeggen dat wij de eenheidsmunt in gevaar brengen is dus een grap.’ (Eleftherotypia)

‘In een geslaagde poging om voor zichzelf een naam te maken heeft minister van Economie Philipp Rösler de term ‘ordelijk faillissement’ gebruikt in verband met de Griekse problematiek. Wat hij daarmee bedoelt lijkt ook voor deze nieuwbakken economist allesbehalve duidelijk. Maar zijn naam staat nu tenminste op de voorpagina’s van de kranten... Gooi Griekenland uit de eurozone: de eenvoudigste oplossing voor het moeilijkste probleem in de Monetaire Unie. (Süddeutsche Zeitung)

‘Als Griekenland buiten de eurozone belandt, heeft dat niet alleen dramatische consequenties voor het land zelf, maar ook voor Italië, Portugal, Ierland en andere zwakke europartners. Kredietverstrekkers willen dan met hen geen zaken doen, of een hoge vergoeding vragen voor het risico dat zij nemen. Daardoor kan de muntunie uiteenvallen. Het is duidelijk dat Europa toe moet naar een verdere politieke integratie om interne markt en muntunie effectief te besturen, en een gecoördineerd financieel-economisch beleid van de leden... De lidstaten hebben die noodzaak heel lang niet willen zien. De problemen in de eurozone zijn nu zo groot dat verdere integratie nauwelijks op tijd te realiseren is. Toch is dat de enige weg, ... En die weg begint niet met een afscheid van Athene.’ (Trouw)

Indien de Griekse schuld herschikt zou worden, zouden de markten niet noodzakelijk in paniek raken, mocht het land de eurozone verlaten evenmin ... De vraag of een vertrek van Griekenland het vertrouwen in de eenheidsmunt zou verminderen dan wel op lange termijn vergroten moet worden gesteld. Griekenland heeft nood aan een nieuwe start, op een financiëel stabiele basis. Of dat mogelijk is met een nieuwe munt moet nauwkeurig onderzocht worden. De eurozone verlaten zal de Griekse schuldenberg van 335 miljard euro niet betalen. Maar een gedeelte ervan zou wel kunnen kwijtgescholden worden met zo’n schuldherschikking. Griekenland moet zijn financiën op orde brengen, welke munt het land ook kiest.' (Turun sanomat)