De euro: het eindspel is ingezet...

Angst, paniek en onzekerheid alom nu de eurocrisis de beslissende fase is ingegaan nadat de rente op Italiaans staatspapier woensdag boven de psychologische grens van 7% ging, dezelfde rente die Griekenland, Portugal en Ierland had verplicht de handdoek in de ring te gooien en beroep te doen op het Europese noodfonds. Italië kan dat niet, omdat de staatsschuld van 1.900 miljard euro de middelen van het noodfonds vele malen overtreft. België, dat vandaag aan dag 519 van de regeringsonderhandelingen begint, komt ondertussen ook in het vizier van de financiële markten...

'Het ondenkbare - het opbreken van de eurozone -  wordt nu al te denkbaar. Ik denk dat de renteverhoging van de ECB eerder dit jaar de geschiedenis in zal gaan als een klassiek voorbeeld van beleidsidiotie. Zonder die renteverhoging zouden we waarschijnlijk in dezelfde situatie zitten, maar de domme obsessie met inflatie terwijl de euro zijn dooddsstrijd voert tart alle verbeelding. Ik vind het nog altijd moeilijk te denken dat de euro zal verdwijnen, maar het is even moeilijk te denken dat Europa zal doen wat nodig is om het ergste te vermijden.' (Paul Krugman, New York Times)

'En dat brengt ons bij de meest cruciale recente gebeurtenis: niet het drama in Griekenland, maar het vertrek van Jean-Claude Trichet als voorzitter van de ECB. Meer dan wie ook belichaamt Trichet het systemisch mislukken van de Europese financiële instellingen.’ (John Quiggin, New York Times)

'Rampspoed is alleen te voorkomen met snelle, radicale actie. Als de eurozone niet bereid is om het noodfonds veel meer slagkracht te geven – voorzover dat überhaupt snel kan – is er volgens veel waarnemers maar één optie over: inzetten van de Europese Centrale Bank (ECB) als bazooka. Dat instituut zou als enige met honderden miljarden tegelijk Italiaanse (en Spaanse) staatsobligaties kunnen kopen; iets wat het nu tijdelijk en met tegenzin doet. Probleem is alleen dat Duitsland en de ECB zelf niet willen dat de centrale bank deze rol krijgt, die de Fed in de Verenigde Staten bijvoorbeeld wel heeft. Reden voor de Duitse weerzin is dat onbeperkt geld uitlenen betekent dat de ECB de geldpers aanzet, wat hoge inflatie kan veroorzaken. Bovendien is het strijdig met het Europese Verdrag.' (De Pers)

'Maar ook dat zal niet helpen. Het is niet omdat de ECB massaal Griekse, Portugese en Ierse obligaties opkocht dat beleggers ophielden ze te dumpen. Trouwens het massaal opkopen van buitenlandse schulden staat gelijk met het via de achterdeur socialiseren van risico’s. Daarvoor is een duidelijk politiek mandaat nodig. Iets wat de ECB niet heeft en niet snel zal krijgen.' (Wall Street Journal)

'Kan deze cyclus worden onderbroken? Toch wel. De ECB zou een garantie kunnen afgeven voor staatspapier, gekoppeld aan massale aankopen ervan om de credibiliteit op te voeren en een versoepeling van het monetair beleid. Dat kan een nieuwe dynamiek creëren, vooral indien die snel wordt gevolgd door belangrijke fiscale toezeggingen van de kernlanden van de eurozone om bail-outs te ondersteunen en te investeren in de zwakkere economieën van de eurozone, terwijl die economieën werk maken van de hervorming van hun arbeidsmarkt, hun openbare sector en hun belastingsysteem.' (The Economist)

'Duitsland en Frankrijk voeren besprekingen over de mogelijkheid om tot een kleinere eurozone te komen met stabielere landen. Dat meldt het persagentschap Reuters op basis van verklaringen die de Franse president Nicolas Sarkozy dinsdag in Straatsburg tegenover een groep Franse studenten had gedaan. Ook de steeds dieper wordende kloof tussen landen van de eurozone en EU-landen waar niet in euro kan worden betaald wordt daarbij aangehaald.' (Reuters)

'Het risico op besmetting voor België is reëel. Voor de markten is er niet zoveel verschil tussen België en Italië. Italië heeft een halve regering en geen begroting. België heeft geen regering én geen begroting.' (De Tijd)

‘Hefboomfondsen hebben Spanje maar ook België in het vizier genomen. Ze vrezen voor een besmetting van Spanje en België, nadat ook Italië in de problemen is gekomen. Dat is meteen ook de reden waarom grote spelers, zoals pensioenfondsen en banken, hun posities op België aan het afbouwen zijn. (De Tijd)