De les van Tel Aviv: ook de BRIC-landen zijn niet immuun voor sociale onrust

Eén op dertig Israëliërs - een kwart miljoen in totaal- nam vorige week deel aan de straatprotesten om te betogen voor sociale hervormingen en betaalbare woningen. De economische ongelijkheid in de Joodse staat is enorm: Israëls gini-coëfficiënt (een getal waarin de mate van ongelijkheid van ontwikkelingen en verschijnselen wordt uitgedrukt) is een vijfde hoger dan het gemiddelde van de Oeso-landen. In slechts 4 van de 34 lidstaten van die club is de gini-coëfficiënt nog hoger.

Volgens Citigroup is 30% van de totale waarde van de Israëlische aandelenbeurs in handen van ‘s lands 10 rijkste families. In Duitsland is dat 20% en in het VK minder dan 5%. Nog volgens de Oeso leeft één op elke vier Israëliërs onder de armoedegrens - een weerspiegeling van de ethnische en religieuze mix in het land.

Een aantal bedrijven profiteerden er van een bijna-monopolie om de economische groei van het land te steeds verder te verhogen. Maar de deugdelijkheid van dit model botst nu op haar grenzen, schrijft Lex Column. Tijdens de financiële crisis kon het land nog aan een recessie ontsnappen en eerder dit jaar bereikte de Tel Aviv 100 beursindex zijn hoogste niveau ooit. De werkloosheid is er net geen 6% en de begroting is in evenwicht.

De meeste BRIC-leiders denken dat wanneer aan bovenstaande voorwaarden wordt voldaan de sociale cohesie is gegarandeerd. Niet dus.

(Foto: TwitPic)