Dictatuur is de opstap naar democratie

Dezelfde economische strategie die de overleving van een dictator op korte termijn mogelijk maakt, maakt op lange termijn de weg vrij naar een echte democratie. Dat blijkt uit de studie "Income, Democracy, and the Cunning of Reason" van Daniel Treisman.

Treisman analyseerde informatie omtrent leiders in 188 landen, tussen 1875 en 2004. Zijn onderzoeksteam ontdekte een sterk verband, jaar op jaar, tussen het feit of een leider aan de macht bleef en de groei in bruto binnenlands product (bbp) pro capita. Met andere woorden: meer economische groei hielp wie dan ook die aan de macht was. Daarna onderzocht het team een reeks andere data, die terug gingen naar 1800 en waarbij het effect van rijkdom werd bestudeerd (in tegenstelling tot economische groei). Wat bleek? Over een periode van 10 tot 20 jaar genomen is het bbp per persoon de beste voorspeller of een land al dan niet een democratie zou worden.

Economische groei leidt dus tot democratie, concluderen de onderzoekers en dictators maken hun land klaar voor de opstap naar democratie. Doch dat gebeurt enkel in die gevallen waarbi een machtshebber zijn macht verliest en diens opvolger het klaarspeelt om het steeds hogere verwachtingspatroon van zijn onderdanen - dat wordt gedicteerd door de toegenomen welvaart in zijn land - waar te maken.