`Dierlijke` neigingen beïnvloeden ons economisch handelen

Het klassieke economische paradigma dat de mens een rationeel wezen is dat economische maximalisatie nastreeft, is failliet. Dit stellen onderzoekers van de Berkeley universiteit te Californië en de Yale universiteit.

Volgens de onderzoekers houdt de klassieke thesis van econoom Adam Smith er geen rekening mee dat mensen zich ook laten leiden door niet-rationele overwegingen en niet-economische waarden. Sterker nog, mensen worden veeleer gedreven door haast `dierlijke` motieven; motieven die een destabiliserende werking kunnen hebben op economieën. In het bijzonder vijf van dergelijke dierlijke elementen zijn relevant voor een economie. Zo versterken in de eerste plaats zelfvertrouwen en bepaalde feedbackmechanismen economische verstoringen. Voorts worden lonen en prijzen veelal bepaald door aannames over rechtvaardigheid. Ten derde neigt de mens onmiskenbaar naar antisociaal en corrupt gedrag.

Een vierde element is de geldillusie; de verwarring tussen het nominale en het reële prijsniveau. Mensen hebben hierdoor bijvoorbeeld niet in de gaten dat conservatief investeren tijdens inflatoire periodes riskant is. Ten slotte beïnvloeden de levensverhalen van mensen op geaggregeerd niveau een economie. De conclusie luidt dan ook dat het kapitalisme overheidsinterventie nodig heeft.