Europa in crisis: is het socialistische medicijn uitgewerkt?

De Europese financiële crisis bewijst volgens sommigen dat geen enkel land de stijgende kosten van de gezondheidszorg en andere gelijkaardige sociale programma's kan blijven dragen.

Met de revolver tegen de slaap heeft de EU een noodplan van 750 miljard euro goedgekeurd. De dreiging van een uitbreiding van de Griekse crisis naar andere landen die gebukt gaan onder een ondraaglijke schuldenlast hebben de Europese leiders uiteindelijk tot actie verplicht. Maar economen waarschuwen dat zelfs landen met betere schuldenprofielen dan Griekenland op lange termijn failliet dreigen te gaan indien ze geen significante besparingen realiseren op vlak van gezondheidszorg, pensioenen en andere sociale programma's. Is deze crisis het bewijs dat sociale gezondheidszorg en andere genereuze overheidsprogramma's onhoudbaar zijn?

Europa leeft (ver) boven zijn stand, schrijft Gideon Rachman in de Financial Times.  De groei van de EU heeft geleid tot een zekere zelfvoldaanheid. Lid worden van de eurozone werd door de lokale politici in de landen van Zuid-Europa aan de kiezer verkocht als een garantie op een comfortabel pensioen. (...)  Politici spraken over Europa in termen van een uniek sociaal model dat ‘bescherming' en ‘verzekering' bood tegen de opkomende globalisering. Maar is Europa vandaag niet langer bang van bezettingslegers, dan heet de nieuwe vijand ‘obligatiehouder', want dat goede leven blijkt nu jarenlang gefinancierd met andermans geld.

‘Dit is het einde van de welvaartsstaat, dit is niet zomaar een Grieks probleem', schrijft The Washington Post. ‘Niemand - zelfs de VS niet- kunnen voortdurend overspenderen en overlenen. Moderne overheden hebben hun vergrijzende bevolking ‘een dure gezondheidszorg en genereuze pensioenen beloofd, zonder de belastingen te innen die nodig zijn om dat te betalen. We zijn vandaag dan ook getuige van de dodelijke spiraal van de welvaartsstaat.'

‘De gezondheidszorg is niet het probleem', schrijft Blog for OurFuture. "Nooit gehoord van de recessie? De meeste Europese landen zijn wel bereid de nodige belastingen te betalen om de gezondheidszorg en de pensioenen betaalbaar te houden. Maar de uiteenspatting van de huizenbubbel heeft de financiering van de welvaartstaat - en elke ander aspect van de economie- onder druk gezet.'

‘Griekenland is lang het schoolvoorbeeld van het worst-case-scenario laboratorium van een gecentraliseerde, socialistische regering geweest', schrijft Hot Air. ‘En de proefkonijnen liggen onderhand zowat in het graf.  Zelfs The New York Times - een groot voorstander van Obamacare -  schrijft dat economen aanraden dat Griekenland zijn gezondheidszorgsysteem opgeeft. Misschien is het tijd dat Athene iets terugdoet door te tonen dat opnieuw de vrije markteconomie te vervoegen de beste oplossing is.'