Europa leeft (ver) boven zijn stand: het einde van de lifestyle-grootmacht

Nooit eerder was het leven op aarde beter voor wie dan ook dan bij ons in Europa. Maar daar komt nu een einde aan, want als het hulpplan van 750 miljard euro, dat vorig weekeinde werd voorgesteld, één simpele waarheid aan het licht brengt dan is het wel dit: Europa leeft boven zijn stand.

De VS zijn een militaire supermacht, China een economische grootmacht en wij, Europeanen, zijn de grootmacht van lifestyle en het goede leven. Met onze prachtige steden, onze culinaire hoogstandjes, onze rijke cultuur en onze dure voetbalclubs. Nergens op aarde wordt zo goed geleefd als hier, maar deze zorgeloze tijd is nu voorbij, schrijft columnist Gideon Rachman in de Financial Times.

Europa leeft (ver) boven zijn stand. De schulden van de regeringen lopen enorm op en de uitgaven in de openbare sector blijven stijgen. Het noodplan van 750 miljard euro moet de regeringen nu een (korte) adempauze geven om hun uitgaven op orde te krijgen. Doen ze dat niet dan zullen de speculatoren zich opnieuw als een meute wolven op de zwakkere euro-economieën storten.

Indien politici hun verantwoordelijkheden niet nemen zullen zich in Europa toestanden voordoen waarvan men dacht dat ze enkel voor Zuid-Amerika waren gereserveerd. Maar het volk besparingen opleggen is het laatste wat politici willen doen. Met de verkiezingen in het verschiet beloven ze liever zaken die ze niet kunnen betalen. Kijk naar de Grieken, die bereid zijn met geweld hun verslaving aan verworven rechten te verdedigen.

De groei van de EU heeft geleid tot een zekere zelfvoldaanheid. Lid worden van de eurozone werd door de lokale politici in de landen van Zuid-Europa aan de kiezer verkocht als een garantie op een comfortabel pensioen. Oorlog, dictaturen, armoede... het werden plotsklaps zaken van het verleden. Het vrij comfortabele leven waarvan men in Parijs en Londen leek te genieten lag voortaan in het bereik van alle Europeanen. En jarenlang geschiedde het ook zo. Grieken, Polen, Spanjaarden... allen zagen hun levensstandaard alleen maar stijgen. Politici spraken over Europa in termen van een uniek sociaal model dat ‘bescherming' en ‘verzekering' bood tegen de opkomende globalisering. Maar is Europa vandaag niet langer bang van bezettingslegers, dan heet de nieuwe vijand ‘obligatiehouder', want dat goede leven blijkt nu jarenlang gefinancierd met andermans geld.

Europa ontwaakt uit zijn droom. Het Europa-project beschermt de Europeaan dan toch niet tegen de harde buitenwereld. Blijkt dat zelfs binnen de muren van Fort Europa het leven nog lelijk mis kan gaan.