Gebeurtenissen in Noord-Afrika zijn een wake-up call voor beleggers

Weinig zaken irriteren de Braziliaanse en Chinese elite meer dan dat naar hun landen wordt verwezen als naar 'de opkomende economieën'. Terecht. China is 's werelds op één na grootste economie en de aandelenmarkten van Zuid-Amerika, Azië en het Midden-Oosten noteren vandaag bijna op hetzelfde niveau als voor de crisis. Wat het voor die landen nog erger maakt is dat de ontwikkelde landen ondertussen kreunen onder een nooit geziene schuldenberg en amper nog economische groei laten optekenen.

Doch de gebeurtenissen in Noord-Afrika zijn een herinnering voor beleggers, schrijft Lex Column (Financial Times). Grote verwezenlijkingen op economisch vlak staan niet garant voor risicovrije beleggingen. De Tunesische economie groeide gemiddeld 5% over de laatste 7 jaar. De Egyptische deed nog beter. Doch wie aandelen uit die landen kocht, zit vandaag met de gebakken peren.

Het geheugen van beleggers is traditioneel van korte duur. Amper een jaar geleden ontdekten beleggers dat de risico's in de verschillende landen van de eurozone niet dezelfde waren. Toch zijn de markten niet altijd serieus te nemen. Op de obligatiemarkten kost het vandaag meer om de schulden van Frankrijk te verzekeren dan die van Maleisië of Chili. Belgische schulden vragen een hogere premie dan Braziliaanse en China vormt een minder groot risico dan Oostenrijk. Ook de aandelenmarkten weigeren hun waarderingen aan te passen aan specifieke risico's binnen bepaalde landen. De hoge waardering van het aandeel Petrobras in verhouding tot concurrent Exxon Mobil is daarvan een voorbeeld. Houden de markten rekening met het feit dat in Brazilië nog 26% van de bevolking onder de armoedegrens leeft? Natuurlijk niet. Dat zou moeten, maar het is niet zo. (FZ)