|
Krantenuitgevers worden steeds makkelijker verleid tot het uitgeven van een gratis krant omdat ze bang zijn voor de jeugd en tegelijkertijd minachting koesteren voor diezelfde jeugd. Ze zijn van mening dat de jeugd door al de ‘multitasking’ geen concentratie meer kan opbrengen en derhalve dan maar bediend moet worden volgens het principe ‘u vraagt, wij draaien’. Dat zegt Hubert Smeets, hoofdredacteur van de Groene Amsterdammer en voormalig redacteur van NRC Handelsblad. 'De kranten zijn in de ogen van de managers stofnesten geworden, waar bejaarde reactionairen de vooruitgang blokkeren. Dit ‘ancien régime’, zoals mediaconsultant Leon de Wolff het klassieke bestel noemt, moet worden opgeruimd.' Waar het gratis kranten aan ontbreekt is kennis. Bij Reed Elsevier of Kluwer weten ze wel beter. De kennis die deze gespecialiseerde uitgeverijen exploiteren, is peperduur en vindt desondanks aftrek. Maar het blijft gaan om kennis, die met een winstmarge van bijna 20 procent (voor de kranten de Volkskrant en NRC Handelsblad) bovendien leuk rendeert, mits die centra van kennis( overdracht) goed worden onderhouden. Want kennis vergaren kost immers tijd en dus geld. Waarom storten uitgevers zich op gratiskranten? Omdat ze vrezen dat die 20 procent rendement van de klassieke titels op termijn inzakt en hopen dat B-merken voor nieuwe klanten de omzet op peil zullen houden. Verder zijn ze gefixeerd op landen waar het waanidee dat nieuws gratis moet zijn, een nog grotere vlucht heeft genomen. Ze sluiten daarbij hun ogen voor bijvoorbeeld Duitsland, waar moeilijke kranten als Die Zeit en Frankfurter Allgemeine Zeitung na een kwakkelende periode aan een tweede leven zijn begonnen.
|
