Grieks reddingsplan vooral goed nieuws voor Merkel en Sarkozy

Een failliet Griekenland heeft zich tijdens afgelopen weekeinde verplicht tot jaren van soberheid en werd daarvoor beloond met een hulppakket van 110 miljard euro, de grootste financiële reddingsoperatie sinds het Marshallplan na het einde van de Tweede Wereldoorlog de herfinanciering van een verwoest Europa mogelijk maakte. Of Griekenland de beloofde salarisverlagingen bij zijn ambtenaren zal kunnen afdwingen blijft af te wachten. De vooropgestelde besparingsplannen (ambtenaren moeten hun 13e en 14e maand én een stuk van hun pensioen inleveren; de BTW gaat omhoog: van 21% naar 23%; de gemiddelde pensioenleeftijd gaat van 53 naar 67 jaar en alcohol, benzine en sigaretten worden 10% duurder) lijken ook een prima recept voor deflatie, die het economisch herstel van het land onmogelijk zouden maken. Volgens economen zullen deze ingrijpende maatregelen onvermijdelijk de dood van de al doodzieke patiënt bespoedigen.

De New York Times bekeek het reddingsplan vanuit een andere invalshoek. ‘Het zijn vooral de Franse en de Duitse banken die wel varen bij het plan', schrijft de krant. En dat is de reden waarom Nicolas Sarkozy zich de afgelopen dagen amper heeft geroerd. Omdat Griekenland lid van de eurozone is controleert het zijn eigen munt niet langer en omdat devaluatie geen optie is, was het land verplicht het hulppakket en de daaraan verbonden strenge voorwaarden te accepteren. Want mocht Griekenland zijn betalingen niet langer nakomen dan zouden vooral Franse en Duitse banken in de problemen zijn gekomen. Die banken hebben in het verleden namelijk het gros van de Griekse schulden gefinancierd. Dankzij het reddingsplan zijn nu vooral de Duitse en Franse banken gered. Of, zoals Katinka Barysch van het Center for European Reform in London stelt: ‘'De nu afgeloten deal is een indirecte manier om Franse en Duitse banken te redden. De Fransen hadden dat direct al door, de Duitsers blijkbaar niet. Europa en vooral de Duitsers hadden weinig zin om Griekenland te redden, maar nog eens banken te hulp te schieten omdat ze massaal veel Griekse obligaties in handen hadden, was helemaal uit den boze geweest'.