Help de werklozen aan werk! Maar hoe?

De Britse regering maakte vorige week bekend dat werklozen voortaan vrijwilligerswerk zullen moeten verrichten om hun uitkering te behouden, een bericht dat amper aandacht kreeg in de Belgische pers. Het nieuws werd in het VK door de meeste politici verdedigd. Met reden, schrijft Stephen Pollard, in The Times of Londen (betaalde toegang).

Toen president Bill Clinton in 1996 het Amerikaanse uitkeringsstelsel hervormde (Welfare Act) en werk als een vereiste introduceerde om een uitkering te kunnen genieten, werd hij afgedaan als de nieuwe Koning Herodes. Maar de resulaten bleken sensationeel. 5 jaar later was het Amerikaanse werkloosheidspercentage gehalveerd en tien jaar later bleek uit een studie van de Congressional Budget Office dat de inkomens van de mensen die niet langer een uitkering nodig hadden met 35% gestegen waren. De bewijskracht voor zo'n maatregel is zo overweldigend dat enkel iemand die niet langer voeling heeft met de werkelijkheid -de aartsbisschop van Canterbury zei dat de plannen de werklozen in 'een spiraal van wanhoop' terecht zullen doen komen- tegen kan zijn.

Dit plan zal niet enkel leiden tot een miljardenbezuiniging op het Britse sociale stelsel; het zal de armen opnieuw een werkethiek leren en 'de waardigheid van werk' herstellen, schrijft Matthew d'Ancona in de London Evening Standard. 'Werken is een gewoonte. 's Morgens opstaan en je ergens op tijd aanbieden is een routine die mensen makkelijk kwijtspelen of zelfs nooit leren'.

Maar hoe mooi die retoriek ook klinkt, de duivel zit 'm in de staart. 'Je krijgt 1,4 miljoen langdurige Britse werklozen enkel opnieuw aan de bak, als er werk is en wie gaat hen dat werk bezorgen?', vraagt Mary Riddell zich af in de Daily Telegraph. 'In deze barre economische tijden zijn het zeker niet de bedrijven die miljoenen jobs zullen creëren en wanneer het om gemeenschapswerk gaat, zoals de regering dat voorschrijft, wie gaat dan organiseren dat al deze boze mensen graffiti van de muren gaan verwijderen of voor huishoudhulp gaan spelen?'

Het probleem is niet enkel de kloof tussen vraag en aanbod, schrijft Mehdi Hasan in The Guardian. Ook de stelling dat 'werk de beste weg uit armoede is' is een platte leugen. In de negentiger jaren hield die stelling stand omdat de meeste armen dan deel uitmaakten van werkloze gezinnen. Vandaag maakt 60% van de volwassenen die als arm worden beschouwd deel uit van werkende gezinnen. De hoofdoorzaak van armoede vandaag is dus niet werkloosheid, maar het lage loon. Indien deze regering echt iets aan de armoede wil doen zal ze eerst het minimumloon moeten optrekken. Zolang dat niet gebeurt is het aan het werk helpen van werklozen niets meer dan een afleiding van de echte problematiek. (FZ)