Hongarije: de crisis die er geen is

Als de uitspraken van de woordvoerder van Hongarije's nieuwe premier Viktor Orban al één zaak duidelijk maken, dan is het dat niet enkel in Duitsland of de VS politici eender wat vertellen om hun eigen politieke agenda vooruit te helpen, schrijft Mike O'Rourke van BTIG. Hongarije kan eenvoudigweg het volgende Griekenland niet zijn, omdat het sinds 2008 al een beroep doet op een hulpplan van het IMF, de EU en de Wereldbank. Verder is zijn schuldenberg onvergelijkbaar met die van Griekenland en beschikt Hongarije over een eigen munt, de forint. Waarom slaat iedereen dan in paniek? Omdat politici steeds meer op idioten beginnen te lijken.

Amper een paar weken geleden feliciteerde het IMF Hongarije nog omdat het land er in geslaagd is om het IMF-programma na te leven en het begrotingstekort terug te dringen. Maar het verkiezingsprogramma van Orban was gebaseerd op het terugdringen van besparingsmaatregelen en het stimuleren van economische groei.  Omdat hij daarvoor geen geld heeft en zijn kiezers moeilijk kan vertellen dat zijn beloftes op lucht waren gebaseerd, strooit hij dan maar geruchten de wereld in als zou het land op de rand van het faillissement balanceren, de vorige regering de boeken vervalste en Hongarije nu een tweede Griekenland dreigt te worden. Gevolg: de IMF zal de broeksriem nog verder aanspannen. Potentiële geldschieters bedreigen met woorden als ‘faillissement' is enkel goed om de financiële markten zenuwachtig te maken en diezelfde geldschieters weg te jagen.

Indien de reputatie van het IMF om orde op zaken te zetten wordt bevestigd dan kan er maar een reden zijn waarom Orban de Griekenland-kaart trekt: omdat politici politieke spelletjes spelen. Maar nog hebben ze hun les niet geleerd, want indien de financiële markten de laatste weken één zaak hebben duidelijk gemaakt dan is het dat ze hyperefficiënt zijn geworden in het afstraffen van eigenzinnige regeringen: het effect van grote politieke discours die ooit de spanningen konden verlichten, ebt nu na een paar dagen al weg. Het noodplan om de PIIGS-economieën te redden bijvoorbeeld heeft al gefaald; en ook de uitspraken van de Hongaarse premier leken luttele uren later al geklasseerd bij politieke onzin: de beurs van Boedapest meost onmiddellijk na de uitspraken tot 7% prijsgeven; bij het sluiten van de beurs was dat verlies al teruggedrongen tot de helft daarvan.