'In de economie moeten we leven met de stupiditeit van de centrale bankiers'

‘In de economie moeten we leven met de stupiditeit van de centrale bankiers. Daar kunnen we niet omheen. Als econoom vind ik geld veel te belangrijk om het over te laten aan een centrale bankier die in feite gegijzeld wordt door de politiek en belangengroeperingen. Vergeet dat niet. De centrale bank en Financiën praten met elkaar en met Wall Street. Dat is een leuk klein clubje dat het monetair beleid voert. U moet begrijpen dat wanneer je dollarbiljetten in deze kamer strooit, dat iets kunstmatigs is. Maar het gebeurt en we moeten ermee leven. Het bevalt me niet en ik vind het oliedom want het zorgt voor ontwrichting en voor een zeepbel hier in onroerend goed of daar in grondstoffen. Als de deur openstaat, vliegt 't geld weg. De valuta in deze kamer worden minder waard en daarbuiten meer.'

Dat zegt Marc Faber, de Zwitserse beleggingsgoeroe en schrijver van het Gloom, Boom & Doom Report, in het programma ‘Tegenlicht' van de Nederlandse zender VPRO. Faber werd wereldbekend toen hij zijn klanten een week voor de beurscrash van 1987 adviseerde hun aandelen te verkopen. Hij legt in het programma uit hoe de politieke reactie op de crisis onvermijdelijk tot oorlog en conflict zal leiden.

'Als je scheuren in een gebouw met witte verf wegwerkt, ziet het er een tijdje beter uit. Dat gebeurt op dit moment met de economie. We zijn diep gevallen, met steun stabiliseerden we de boel, maar we groeien niet veel en gaan niet terug naar de economische piekactiviteit van 2  1/² jaar geleden. En als het niet beter gaat, moet er meer steun komen en zal er meer en meer geld worden gedrukt. Dan krijg je het probleem dat de overheidsschuld steeds groter wordt en wanneer het nodig wordt om de rente te verhogen wordt het probleem dat de rentebetaling op de overheidsschulden in de VS enorm zal stijgen. Dan krijg je een structuur waar 50% van de belastinginkomsten worden gebruikt om de rente op de overheidsschuld terug te betalen. Dan stort het systeem in en moet je geld bijdrukken. Dan krijg je hyperinflatie en dat is meestal slecht voor het gemiddelde huishouden. De gemiddelde koopkracht per huishouden gaat dan omlaag en om de aandacht van de problemen af te leiden, ga je oorlog voeren. Dan vraagt men: ‘Waar is de vijand?' Maar die weten de Amerikanen wel te vinden. Reken maar. Desnoods verzinnen ze een vijand.'

'Totnogtoe wordt de achteruitgang in levensstandaard in de VS verdoezeld of blijft onzichtbaar door de manier waarop Amerikanen, net als andere regeringen, hun economische cijfers presenteren. Als je zegt dat de consumentenprijsindex maar 3% per jaar stijgt, terwijl de kosten van het levensonderhoud in werkelijkheid met 8% omhoog gaan, dan merkt het gemiddelde huishouden dat niet meteen, maar uiteindelijk komen ze er wel achter. Wanneer de levensstandaard achteruit gaat, komt er onrust. Beslist. Daarom ben ik pessimistisch op de lange termijn.'