'Indien ik kennis zou hebben van iets dat nuttig zou zijn voor mijn vaderland maar schadelijk voor Europa, zou ik dat als een misdaad beschouwen’

De regeringen in Europa, de Verenigde Staten en Japan hebben aangetoond hun enorme schuldenberg onmogelijk te kunnen controleren. Genoeg bewijs daarin dat de nationale politiek heeft gefaald, schrijft de Franse econoom en historicus Nicolas Baverez in Le Monde. Enkel supra-nationale organisaties zoals de Europese Unie kunnen de risico’s van de 21ste eeuw aan, zegt hij:

‘De staat verliest zijn monopolie op risicomanagement. Het komt er niet langer op aan om de zaken te herstellen, maar om te anticiperen, want de risico’s zijn veelvuldig en complex: vergrijzing, milieuproblematiek, toenemende afhankelijkheid en concurrentie tussen landen en continenten.  Tussenkomen wanneer zich problemen voordoen volstaat niet langer, de tijd is aangebroken om de duurzaamheid van politieke tussenkomsten te garanderen.

De staat moet meer verantwoordelijkheid nemen en economische en sociale acties coördineren, terwijl sommige competenties naar het supranationale niveau moeten worden overgeheveld...

Europa moet de waarheid spreken over de duur van de crisis, het einde van de groei op krediet en de valse principes die aan de basis van de creatie van de euro lagen (zoals: landen kunnen niet failliet gaan, afwezigheid van financiële solidariteit, respect voor de Maastrichtnormen, absolute onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank,... )

Europa kan zich niet langer veroorloven zich als het zwarte schaap van de machteloosheid van de nationale regeringen voor te doen. Europa moet als manager van risico’s herdacht, heraanvaard en vastgeankerd worden in de geest van de samenleving, want de crisis is financiëel, noch economisch, maar politiek.

De woorden van Montesquieu kunnen daarbij als leidraad dienen: (...) Indien ik kennis zou hebben van iets dat nuttig zou zijn voor mijn vaderland maar schadelijk voor Europa (...) of de mensheid, zou ik dat als een misdaad beschouwen’.

(Origineel: 'Si je savais quelque chose qui me fût utile, et qui fût préjudiciable à ma famille, je la rejetterais de mon esprit. Si je savais quelque chose utile à ma famille et qui ne le fût pas à ma patrie, je chercherais à l’oublier. Si je savais quelque chose utile à ma patrie et qui fût préjudiciable à l’Europe, ou bien qui fût utile à l’Europe et préjudiciable au genre humain, je la regarderais comme un crime.')

(Foto: by rockcohen)