'Onze schulden, jullie probleem?'

Het laatste Griekse referendum dateert van 1974 toen de monarchie werd afgeschaft ten voordele van de Derde Helleense Republiek. Sinds 1829 zijn er slechts 8 referenda geweest, net iets meer dan de 5 keer dat het land niet langer aan zijn financiële verplichtingen kon voldoen.

Op Business Insider tracht David Zervos uit te leggen waarom premier Papandreou net nu een referendum uitroept:

1. Het gaat gewoon om een vorm van chantage. In 1985 deden de Grieken -onder leiding van vader Andreas Papandreou- net hetzelfde: ze weigerden het lidmaatschap van Spanje en Portugal in de EEG goed te keuren. Eens ze in ruil 30 miljard euro in EU-fondsen kregen toegezegd, stemden ze wel voor. Een typische actie voor de Grieken, schrijft Zervos. Zo vader, zo zoon?
2. De protesten ter gelegenheid van de parade op 28 oktober, dag waarop de Grieken het begin van de Tweede Wereldoorlog in hun land herdenken, hebben de Griekse elite geschockeerd. Zowat alle politici op de festiviteiten overal in het land werden weggehoond.
3. Volgens Zervos doet Papandreou wat goed is voor het Griekse volk. Dat moet nu kiezen of het in de eurozone wil blijven, of het wil verzaken aan zijn schulden en alleen verder wil gaan. Papandreou weet niet meer wat te doen, de oppositie evenmin.
4. Papandreou beseft dat de gevolgen voor Europa enorm kunnen zijn. In die zin hoopt hij misschien in Cannes betere voorwaarden voor de redding van zijn land te bekomen. Gebeurt dat niet en stemmen de Grieken voor een exit dan nog zullen ze de hoop op een betere toekomst verkiezen boven 10 jaar besparingen die hen nu in het vooruitzicht zijn gesteld.
5. Papandreou wil Noord-Europa nu eens tonen wie de baas is. Door zijn beslissing wordt ook de hekele positie van Italië, Frankrijk en België op de financiële markten blootgelegd. Volgens Zervos zal Griekenland uiteindelijk de eurozone verlaten en brengt de situatie in Italië en Frankrijk de uitgifte van euro-obligaties dichterbij in een uitgedund Europa dat wordt geleid met Duitse Gründlichkeit’. Met andere woorden: de Griekse crisis wordt de aanzet tot een fiscale unie.