'Politiek immobilisme heeft globale financiële crisis van 2011 al ontketend'

Is de financiële crisis van 2011 al begonnen? Die vraag stelt zich bankier Georges Ugeux, de enige Belg die ooit een topfunctie bij de New York Stock Exchange bekleedde, op zijn weblog in de Franse krant Le Monde. Volgens deze huidige voorzitter en CEO van Galileo Global Advisors is het antwoord op die vraag positief. De crisis zal beginnen in het Westen, zal deze keer ook het Oosten meesleuren en zal noch nefaster zijn dan de crisis van 2007 - 2008, aldus de man die vorig jaar door de aandeelhoudersvereniging Deminor en de Nederlandse Vereniging van Effectenbezitters (VEB) als voorzitter van de Fortisholding naar voren werd geschoven, maar uiteindelijk die naast die positie greep.

Deze crisis wordt een crisis van de overheidsfinanciën, aldus Ugeux, met de Fransen die betogen voor hun pensioenrechten, de Engelse jongeren die de straat opgaan tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld aan de universiteiten en de Ieren en de Portugezen die manifesteren tegen de overheidssaneringen. Maar het echte drama dat door deze crises aan beide kanten van de oceaan word blootgelegd is is dat van een totaal verstoord politiek functioneren.

De uitslag van de Amerikaanse verkiezingen heeft Obama vleugellam gemaakt. 80% van het Amerikaanse budget wordt opgeslorpt door de gezondheidszorg, onderwijs en het leger. Wensen de democraten geen besparingen doen in de eerste twee kostenposten, dan zullen de republikeinen hun veto stellen bij eventuele besparingen in hun militair apparaat. Het wordt dus wachten op 2012 om in de VS opnieuw vooruitgang te boeken op dit vlak.

Ook in Europa zijn de problemen enorm. De incompetentie met dewelke de EU de financiële crisis afhandelt blijft verbazen en telkens opnieuw is het patroon hetzelfde: de oplossing komt te laat en blijkt altijd onvoldoende. Parijs en Berlijn blijven noodzakelijke hervormingen blokkeren. Indien Europa niet snel een eigen Monetair Fonds in het leven roept met de nodige autoriteit om de staatsfinnacën van de afzonderlijke staten te controleren, dreigt een catastrofe.

Europa heeft daarom dringend nood aan een team van specialisten. De Euroepse Commissie heeft geen kennis van de huidige problemen. Enkel mensen die de mechanismes van de financiële markten, de overheidsfinanciën en de centrale banken kennen, kunnen met oplossingen komen.
Voor wie het nog niet mocht weten: het Europese noodfonds van 750 miljard euro bestaat enkel op papier: het maximum dat kan worden gemobiliseerd is 310 miljard euro, niet eens de helft, dus. 85 miljard daarvan zal al door Ierland worden opgenomen. De kans dat staten dus failliet zullen gaan en in hun zog grote nationale banken zullen meesleuren, loert om zowat elke hoek.

De kans dat deze crisis uitdijt is niet denkbeeldig: het Midden-Oosten, de VS en Azië zullen hun blootstelling aan Europese landen die als gevaarlijk worden beschouwd willen beperken. Naast de vier PIGs-landen (Portugal, Ierland, Griekenland en Spanje) wordt de lijst nu al uitgebreid met Italië, Frankrijk en een aantal kleinere landen waaronder België, dat zich op een suïcidale manier liever blijft focussen op communautaire problemen.

Ugeux ziet enkel Duitsland, Nederland en de Scandinavische landen aan deze golf van wantrouwen ontsnappen. Doch men moet niet op Duitsland rekenen om de euro te redden zonder dat daar ingrijpende hervomingen tegenover komen te staan.

Dat Azië in een nieuwe crisis zal worden meegesleurd lijdt geen twijfel: Japan heeft een van de hoogste overheidsschulden wereldwijd en Aziatische banken zijn de grootste eigenaars van Amerikaans en Europees schuldpapier. Hun reserves en valuta dreigen dus mee onder te gaan. Ook een wereld waarin de schuldeisers uit landen van het Midden-Oosten en Azië de wet dicteren bij het IMF of de hulp aan Europa stopzetten bezorgt menigeen koude rillingen.

Dat het politieke proces aan beide kanten van de Atlantische Oceaan geblokkeerd zit brengt dus samen met onze democratie ook ons sociaal systeem in gevaar. Om orde op zaken te stellen zijn op zijn minst vijf jaren nodig. Aan ons om te beslissen of we de hervomingen zelf doorvoeren of we ze ons laten opleggen. (FZ)

Een recent interview met Ugeux, waarin hij stelt dat de financiële crisis is aangepakt in functie van de banken en in het voordeel van de mensen die er belangen hebben, ziet u hieronder: