Spaanse jeugd heeft genoeg van een politiek systeem dat hen cynisch behandelt

De Spaanse socialisten leden zondag een bittere nederlaag in de regionale verkiezingen; de zwaarste in meer dan dertig jaar. Maar de winnaars van de verkiezingen mogen niet te vroeg juichen, want vooral het cynisme van het politiek systeem stoot de (jonge) Spanjaarden steeds meer tegen de borst.

Het protest is de afgelopen weken enorm toegenomen in Spanje, maar bestaat ook in Griekenland en Ierland. In Portugal zal het, in de aanloop naar de vervroegde parlementsverkiezingen van 5 juni, ook niet uitblijven, schrijft Jean Vanempten in De Tijd. En het zijn precies dezelfde verzuchtingen als de hogeropgeleiden in Tunesië en Egypte hadden, die tot dat protest leiden. Een gebrek aan toekomst en uitzicht op een waardig bestaan.
Het stemt tot nadenken dat dat fenomeen nu al Europa heeft bereikt. Het zit overigens diep. Want in de rijke noordelijke helft van Europa is al een egoïstische beweging opgestaan om de cohesie en solidariteit tussen Europa op te blazen om te redden wat er te redden valt voor zichzelf. Het zogenaamde rijke noorden moet zich geen illusies maken. Ook hier en elders zullen de pleinen vollopen als de ongelijkheid toeneemt en de cohesie op die manier volledig uit de maatschappij verdwijnt.

Het was geen ongenoegen over deze of gene partij of woede om besparingsmaatregelen die de mensen de straat op deed gaan, schrijft het Roemeense blogportaal criticatac, maar het verlangen naar een ander sociaal model en het einde van het tweepartijenstelsel. En omdat geen van die partijen er in is geslaagd om een rechtlijnig discours te formuleren, zijn internetfora de arena's van solidariteit en discussie geworden en sluiten steeds meer deelnemers zich aan bij de beweging 'Démocracia real ya'. Er zit geen concrete ideologie achter deze beweging, enkel het verlangen van duizenden mensen om een situatie te veranderen, die volgens de officiële versie als de enige mogelijke naar voren wordt geschoven. Op het web circuleert dan ook de gedachte dat deze beweging ' de revolutie van het gezond verstand is', tegen een systeem dat zijn eigen bevolking cynisch behandelt.

Net als in andere landen krijgen de machtshebbers de rekening gepresenteerd. Het is alleen nog onduidelijk wat er nu moet gebeuren, schrijft de Italiaanse krant La Stampa. En dat is niet verwonderlijk. Net als andere Europese politici die aan de macht waren toen de financiële crisis begon, heeft ook de regering Zapatero gaandeweg haar glans verloren. Maar zelf als het socialistische tijdperk zijn einde nadert, betekent dat niet dat de weg is vrijgemaakt voor de Partido Popular. Niet elke socialistisch verlies zal in de kaart spelen van de PP.

(Foto: TwitPic)