Te laat en zonder glorie?

Elio Di Rupo

Bedrijven zullen meer belastingen betalen, werknemers zullen langer moeten werken, ambtenaren zullen naar meer efficiëntie moeten zoeken, gezinnen zullen meer betalen voor dienstencheques en bedrijfswagens, wie zonder job zit zal onder grotere financiële druk staan om nieuw werk te vinden, en als Electrabel zijn hogere nucleaire rente doorrekent dreigen haar talrijke klanten meer te betalen voor energie, vat Bart Haeck het begrotingsakkoord samen in De Tijd. Het is moeilijk om er vanuit het eigen gelijk enthousiast over te zijn, maar het is een stap vooruit voor een moeilijk land in moeilijke omstandigheden...

De regering Di Rupo staat voor een onmetelijke opdracht. Wellicht zullen in de komende weken en maanden nog hardere beslissingen moeten worden genomen. Alles hangt er nu van af of de komende regering voldoende cohesie zal hebben om die taak aan te kunnen. Daarom zou het verkieslijk zijn dat de sterkste figuren, de partijvoorzitters dus, tot de regering toetreden, denkt Bart Sturtewagen in De Standaard.

Met dit akkoord blijft ons systeem van brugpensioen een van die meeste genereuze van Europa, schrijft Martin Buxant in De Morgen. De uitkeringen worden wel beperkt in de tijd, maar nooit stopgezet. Dat zijn de feiten. Geen enkele linkse partij in Europa kon zoveel binnenhalen in dergelijke crisistijden. Di Rupo heeft de grenzen van de Franstalige socialistische partij beschermd, ondanks de eisen van de liberalen, de druk van de financiële markten en van de Europese Commissie.

De economische context in Europa verandert razendsnel, het einde van de ellende is nog lang niet in zicht. De kans is groot dat deze begroting meteen na haar goedkeuring door het parlement zal moeten aangepast worden, schrijft Liesbeth van Impe in Het Nieuwsblad. Het is een realiteit waarop de onderhandelaars en toekomstige regeringspartners zich best nu al voorbereiden.

Wat er ook van zij, het kwaad is geschied. De markten hebben hun vertrouwen in België opgezegd, schrijft Francis Van de Woestyne in La Libre Belgique.  Het imago van de toekomstige premier heeft een deuk gekregen. De voorbije week heeft het vertrouwen onder de onderhandelaars geschaad. De ene spreekt van liberale obstructie, de andere van een formateur die geen beslissingen nemen kan....

Belgium, alles onder controle? Vergeet het maar, aldus Béatrice Delvaux in Le Soir. Maar het broodnodige is gedaan. Te laat, zonder glorie en in een onwaarschijnlijke redden-wat-er-te-redden-valt-atmosfeer, zijn de onderhandelaars bevallen van iets wat de onmiddellijke eisen van Europa invult. Ze hebben getoond dat na 531 dagen ons land bestuurd zou worden. Een vereiste, die ongetwijfeld niet zal voldoen...