Waarom de euro het probleem en niet de oplossing is

De topman van de Duitse Bundesbank Jens Weidmann zegt in een interview met de de Financial Times (betaalde toegang) dat alleen politici de eurocrisis kunnen oplossen. Hij ziet niets in het opkopen van obligaties door de ECB. Volgens Weidman is er trouwens ook geen crisis, er is enkel een crisis in een paar Europese landen en die crises zijn uniek. Zo heeft Griekenland te veel schulden opgestapeld, terwijl Italië de das is omgedaan door een lamentabel politiek beleid. Maar, zegt Weidmann, indien iedereen de Europese regels volgt, komt alles goed, want ''ik zie niet in hoe je de stabiliteit van de monetaire unie kunt waarborgen door tegen de wettelijke bepalingen in te gaan'', aldus Weidmann, die zich daarmee verzet tegen een scenario waarin de ECB zich opwerpt als 'lender of last resort' en obligaties gaat opkopen van landen in problemen.

Uit een grafiek van JP Morgan blijkt nu dat Weidmann kort door de bocht gaat. Zo evolueerde de industriële productie van beide landen grotendeels gelijkopgaand tot... de introductie van de euro. Eens de wisselkoers voor de lire werd vastgelegd en de Italianen hun munt niet langer konden ontwaarden ontstond een kloof omdat de mogelijkheid tot competitieve devaluatie verdween.

Conclusie: vooral Duitsland profiteerde van de introductie van de euro; de andere eurolanden kregen meer krediet ter beschikking om vooral Duitse goederen te kopen. Maar die factuur moet nu betaald worden.