Waarom het Berlusconi-tijdperk Italië nog lang zal achtervolgen

De Italiaanse president Berlusconi is deze week kop van jut in The Economist. The man who screwed an entire country, staat deze week te lezen op de cover van het invloedrijke, liberale opinieblad. Een instant classic.

Het gaat niet zozeer om wat Berlusconi deed, maar om wat ie niet deed, aldus het editoriaal. En dat was veel:

1. Enkel Haïti en Zimbabwe registreerden tussen 2001 en 2010 een lagere groei van hun bruto binnenlands product (bbp) dan Italië.

2. Het aantal vrouwen in Italië dat werkt is met 46% het laagste van de ganse eurozone.

3. Tussen 2001 en 2010 daalde de Italiaanse productiviteit met 5%; in dezelfde periode steeg die van de VS met 5% en die van het VK zelfs met 10%.

4. Eén op vier jongeren (in het arme zuiden zelfs meer) is werkloos.

5. In de 'Doing Business Index' van de Wereldbank; een standaard tegen de welke men kan meten of een land ondernemingsvriendelijk is, klasseert Italië zich op een 80ste plaats, na Belarus en Mongolië. In de competitiviteitsindex van het World Economic Forum (WEF), staat het land 48ste, na Indonesië en Barbados.

Verder hekelt het weekblad het gebrek aan hervormingen die het Berlusconi-tijdperk kenmerkt. Zowel op vlak van justitie, onderwijs en een arbeidsmarkt die insiders beschermt en outsiders in de steek laat.  Verder zijn er nog amper belangrijke Italiaanse bedrijven, vluchten hoogopgeleide jongeren en masse het land uit, stagneren de inkomens, glijdt de infrastructuur af naar derdewereldnormen en wordt ook het milieu verwaarloosd

Een erfenis die het land - gezien de eurocrisis- in woelig vaarwater brengt, besluit The Economist. Wie de schuldige is van dit alles? Silvio Berlusconi, die u ongetwijfeld nog lachend zal terugzien...