Waarom sport allesbehalve winstgevend is

Zakenman Roland Duchâtelet nam vorige week de Belgische voetbalclub Standard Luik over voor 41 miljoen euro. Een bedrag dat overeenstemt met de vraagprijs van het Engelse Arsenal voor één van haar sterspelers, de Catalaan Cesc Fabregas. Verwarrend soms, die bedragen die in de sport omgaan. Of niet?

Ondanks al de hype waarmee het wordt omringd, blijft de realiteit dat sport in vergelijking met andere industrieën een mager en wat ziek beestje is, schrijft de Financial Times. In zijn jaarlijks rapport berekende adviesbureau Deloitte dat de vijf belangrijkste Europese voetbalcompetities vorig jaar een gecombineerde omzet van 8 miljard euro genereerden- minder dan pakweg Marks and Spencer. Ook de grootste beursgenoteerde voetbalteams blijven microcaps (Amerikaanse term voor aandelen die een beurskapitalisatie hebben van minder dan 300 miljoen dollar).

Niet enkel voetbal is in financiële termen een non-business. In de VS kocht het investeringsfonds Platinum Equity vorige maand het basketbalteam Detroit Pistons voor 400 miljoen dollar, het equivalent van Stein Mart, een weinig bekende Amerikaanse kledingketen die 468ste noteert in S&P 600 small-cap index (en 10 keer meer omzet behaalt).

Sport is dus allesbehalve winstgevend. Waarom? De spelerslonen. Standard Luik zou volgens de krant La Dernière Heure vorig seizoen een kleine 10 miljoen euro aan spelerslonen hebben uitgegeven. Ook de beurskapitalisatie van het Italiaanse voetbalteam Juventus FC is amper 30 keer het jaarloon van zijn bestbetaalde speler.

Ter vergelijking: de beurskapitalisatie van zakenbank Goldman Sachs is 5.000 keer het jaarloon van haar CEO.
(Foto: by americanistadechiapas)