'Wall Street stevent af op een schandaal dat groter is dan Enron'

Nomi Prins, een voormalig managing director van Goldman Sachs en ex-verantwoordelijke voor de internationale analyse-activiteiten bij zakenbank Bear Sterns, bestudeerde de afgelopen maanden de boekhouding van de grote Wall Street-banken. Ze had twee ogenschijnlijk eenvoudige vragen: ze wilde weten welk gedeelte van de inkomsten van banken voortvloeit uit risicogerelateerde activiteiten en welk gedeelte uit andere activiteiten. Ze wilde ook weten hoe die cijfers binnen de banksector kunnen worden vergeleken, opdat zo een systematische risicofactor kan worden vastgelegd. Alleen kunnen haar vragen niet worden beantwoord...

Volgens Prins zijn de banken begonnen aan een grote doorschuifoperatie om op die manier het zicht op de werkelijke gang van zaken compleet te verhullen. Goldman Sachs en Morgan Stanley hebben hun kwartaalrapportage aangepast en de maand december dooorgeschoven naar volgend boekjaar, wat de vergelijkingen moeilijker maakt. Ook Bank of America, Wells Fargo en Citigroup blinken uit in vaagheden en doorschuiftechnieken. Vanuit haar ervaring als managing director bij Goldman Sachs analyseert ze de technieken die elke bank afzonderlijk gebruikt en die naar eigen zeggen de aanleiding zijn tot 'een stoelendans met miljarden dollars'.

Ook de optelsommen in de financiële verslagen blijken niet te kloppen. In de meeste gevallen ontbreken honderden miljoenen en in het geval van Citigroup zelfs miljarden dollars. Prins, wiens boek It Takes a Pillage: Behind the Bonuses, Bailouts, and Backroom Deals from Washington to Wall Street in september verscheen, begint haar uiteenzetting met een verwijzing naar het Amerikaanse energiebedrijf Enron. Omdat de boekhouding van dat bedrijf dermate complex was geworden, hadden zelfs analysten er de brui aan gegeven om te achterhalen hoe en waar geld werd verdiend. Totdat duidelijk werd dat er helemaal geen geld werd verdiend.

Volgens Prins is er dus helemaal geen sprake van winstherstel bij de grote banken. 'Het is niet omdat je groot bent -en je niet kan omvallen- dat je onfeilbaar bent. Integendeel, hoe groter je bent, hoe makkelijker het wordt om zaken te verbergen. En als er een les is die de Enron-saga ons leerde: when things look too good to be true, they usually are.'