Wanneer het loont om de straten in brand te steken: de Ierse tragedie (deel 2)

Ierland speelde het spel volgens de regels. Eens de omvang van de crisis bekend was nam het alle mogelijke stappen om zonder de hulp van het IMF besparingsmaatregelen door te voeren die alles overtroffen wat het IMF ooit zou hebben durven voorstellen. De solidariteit in het land was opmerkelijk: geen sociale onlusten, geen terroristische aanslagen.

Maar vandaag betaalt Ierland 5,48% rente wanneer het geld leent op tien jaar (in reële termen -deflatie meegerekend- is dat dichtbij 8%). Dit hypothekeert elke overlevingskans en als deze situatie nog lang aanhoudt kampt het land morgen met een onhoudbare schuldenlast .

En Griekenland? Wel, dat land leent bij de EU tegen 5% en bij het IMF tegen een nog veel lagere rente. Dat werd zo overeengekomen in het reddingsplan van 110 miljard euro.

Om het allemaal nog erger te maken moet Ierland mee opdraaien voor de Griekse crisis en meebetalen aan het Europese  noodfonds dat voor Griekenland werd opgericht.

De absurditeit van dit alles wordt stilaan door iedereen ingezien, schrijft Ambrose Evans-Pritchard in The Daily Telegraph. Het is wat gebeurt wanneer een dysfunctioneel systeem de knoop niet ontwart, maar hem daarentegen nog groter maakt, omdat de kern van het probleem niet wordt aangepakt.

De Griekse premier Papandreou en zijn PASOK profiteren nu van hun getalm om een eerste reeks besparingsmaatregelen door te voeren. De premier suggereerde zelfs dat Duitsland schadevergoeding zou betalen voor tijdens de oorlog veroorzaakte schade. Griekse heethoofden staken de straten van  Athene en Thessaloniki in brand.

Mocht ik een Ier zijn, besluit Evans-Pritchard, dan zou ik stilaan boos worden.

Deel 1 van de Ierse tragedie: Wanneer de banken een land overnemen, leest u hier