De mythe van de 'luie werkloze'

In de VS heeft het Congres ingestemd met het verlengen van de Bush Tax Cuts; een belastingkorting voor alle inkomens. De democraten van president Obama waren eerst tegen maar verklaarden zich uiteindelijk toch akkoord als ze in ruil voor hun akkoord ook twee miljoen werkloosheidsuitkeringen mochten verlengen. Dat niemand echt gelukkig is blijkt uit het feit dat zowel prominente Democraten als Republikeinen zich tegen het compromis uitspreken.

Het linkse webmagazine Salon.com vraagt zich ondertussen af waarom meer dan één op drie Amerikanen niet van een verlenging van werkloosheidsuitkeringen wilde weten.

Een deel van het antwoord is de onwetenheid die zich meester heeft gemaakt van de inwoners van een land dat verslaafd is aan kabeltelevisie. Maar er zijn nog 3 andere krachten aan het werk:

1. Ten eerste is er de Just World Fallacy, een tendens om te geloven dat de wereld in wezen eerlijk is en dat elk krijgt wat hij verdient.

2. Narcisme speelt zeker ook een rol: een maatschappij die wordt gedomineerd door het incrimineren van anderen met termen als welfare queen (bijstandskoningin) en white trash (blank uitschot), leidt onvermijdelijk tot de egoïstische gedachte dat ons eigen succes het gevolg is van onze bovenmenselijke talenten. Wie zijn job niet verliest heeft dat te danken aan het feit dat hij gewoon beter is dan de 15 miljoen Amerikanen die hun job wel kwijtspeelden.

3. Tenslotte is er de angst en die is nog sterker dan de arrogantie. Stel dat werkloosheid niet hun eigen schuld is, dan kan het ook ons overkomen. Maar indien die werkloosheid gewoon het gevolg is van hun gebrek aan werklust dan kunnen de anderen aan werkloosheid ontsnappen gewoon door beter hun best te doen.