Erkenning door collega's is ideale motivering

Bedrijven moeten hun medewerkers de kans bieden om binnen de onderneming naar voor te treden, ongeacht hun plaats op de hiërarchische ladder. Dat zegt Cristobal Conde, chief executive van het Amerikaanse informaticabedrijf SunGard, in een interview met de Amerikaanse krant The New York Times. Voor de betrokken medewerkers is dat streven om naar voor te treden volgens Conde overigens niet om financiële compensaties te krijgen, maar wel om de erkenning door collega's. Die erkenning is een bijzonder motiverende factor, maar wordt volgens Conde in het moderne management nog altijd bijzonder weinig gebruikt. Conde merkt op dat samenwerkingstechnologieën, vergelijkbaar met sociale media, een belangrijke rol kunnen spelen om de hiërarchische structuur te doorbreken en samenwerking te stimuleren.

"Samenwerking is één van de meest belangrijke uitdagingen in de bedrijfsomgeving," stipt Cristobal Conde aan. "De verticale organisatiestructuur van bedrijven is historisch gegroeid omdat het management in het verleden meer wist dan de medewerkers of toegang had tot meer informatie. Dat is nu echter niet meer het geval. Vandaag heeft iedereen vergelijkbare hoeveelheden informatie tot zijn beschikking. Vele managers zijn er nog altijd van overtuigd dat zij vooral de opdracht hebben om de leiding te nemen, maar ik ben het daar niet mee eens. Door het creëren van een samenwerkings-atmosfeer, krijgen medewerkers die het meestal bij het rechte eind hebben een grote groep volgelingen en hun werk wordt misschien wel in andere vestigingen besproken door collega's die ze nooit hebben ontmoet."

Managers moeten volgens Conde dan ook vooral werken aan de ontwikkeling van goede samenwerkingsplatformen in plaats van zich te focussen op hun leidinggevende rol. Hij voegt er aan toe dat de medewerkers vrijheid moeten krijgen. "Micromanagement van het personeel is fataal voor een organisatie," merkt hij op. "Wanneer goede medewerkers het gevoel hebben dat ze te weinig werkruimte krijgen, loopt het bedrijf een groot risico om hen te verliezen. Wanneer de beste medewerkers vertrekken, wordt men verplicht om de overblijvenden nog meer met micromanagement op te volgen. Maar wanneer ook die het uiteindelijk opgeven, moet het bedrijf een heel apparaat van micromanagement opzetten en voor men het weet is men verzeild geraakt in een politiestaat. Micromanagement eindigt met werknemers die ondermaats presteren op het vlak van vaardigheid en motivatie." (MH)