Langdurige interim-opdracht biedt weinig voordelen en perspectieven

Een langdurige interim-opdracht vormt geen stimulans voor de ontwikkeling en de tewerkstellingskansen van de betrokken arbeidskracht. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Universiteit van Göteborg bij tijdelijke en fulltime werknemers, managers en vakbondsafgevaardigden. Het belangrijkste probleem moet volgens de onderzoekers worden gezocht in het feit dat deze langdurige interim-opdrachten de betrokken werknemers veel minder kansen bieden om nieuwe dingen te leren.

"De tijdelijke werknemers dienden in de meeste gevallen bij het begin van hun opdracht ook een uitgebreide training te volgen," merkt onderzoeker Hannes Kantelius op. "Nochtans zeggen bedrijven op tijdelijke werkkrachten beroep te doen om tijdelijke productiepieken op te vangen, waarbij het tijdelijk personeel onmiddellijk zou moeten kunnen worden ingeschakeld. Bedrijven zijn ook niet geneigd om extra tijd te investeren in de training voor nieuwe vaardigheden. Er blijkt ook weinig contact te zijn met het management om over een verdere ontwikkeling of diversificatie te praten."

"Tijdelijke werknemers met lange contracten voelen zich ook geblokkeerd in een doodlopende straat," voert Kantelius nog aan. "Het is immers bijna niet mogelijk om vaardigheden, expertise, netwerken of contacten uit te bouwen, die hen mogelijk meer kansen op de arbeidsmarkt zouden bezorgen. Alleen de absolute topklasse van tijdelijke werknemers in een technologie-omgeving vormen daarop een uitzondering. Zij voelen wel een grotere belangstelling op de arbeidsmarkt omdat de uitgevoerde hooggespecialiseerde opdrachten rechtstreeks in verband staan met hun diploma." (MH)