Pleidooi voor diversiteit en tolerantie, ook op vestimentair vlak

De liberale vakbond ACLB en het 'Centrum voor gelijke kansen' overwegen juridische stappen tegen Group 4 wegens discriminatie en onwettelijk ontslag. Het ACLVB heeft alvast om de reïntegratie van de werkneemster gevraagd op basis van discriminatie. Niet dat ze daardoor ooit terug aan de slag zou kunnen. In ons land bestaat er immers geen wettelijk verplichte reïntegratie na onrechtmatig ontslag (dit in tegenstelling tot Frankrijk, Nederland en Duitsland waar het onder verbeurte van dwangsom voorzien is). Indien de arbeidsrechtbank het argument van discriminatie weerhoudt (wat ze bijvoorbeeld gedaan heeft in het geval van de militante Flightcare-vakbondsafgevaardigde Maria Vindevoghel, al betrof het hier totaal andere feiten: discriminatie van een vakbondsafgevaardigde omwille van haar syndicale werk),  is de werkgever echter verplicht om, bovenop de wettelijke verbrekingsvergoeding, zes maanden loon uit te betalen.

Emeritus hoogleraar arbeidsrecht Roger Blampain (Universiteit Leuven) ziet geen graten in de aanpak van Group 4: "als werkgever heeft men het volste recht om te bepalen welke kleren werknemers wel en niet mogen dagen". (Het is toch godgeklaagd dat journalisten, uit gemakzucht - of is het pure luiheid? -  altijd de zelfde, veelal voorspelbare, deskundigen opvoeren. Ik durf er donder op zeggen dat pakweg Othmar Vanachter  of Marc Rigaux van respectievelijk de universiteit van Leuven en Antwerpen, de casus Samira Achbita/Group 4 op een andere, meer genuanceerde en meer eigentijdse manier, zouden benaderd hebben dan Blampain.)

"Van discriminatie is absoluut geen sprake. We zijn een internationaal bedrijf met meer dan 5.000 werknemers in België. En daartussen zitten heel wat allochtonen'', verweert Group 4 zich. Dit is weinig overtuigend argument. Het is toch niet omdat een bedrijf niet op systematische wijze discrimineert (op afkomst, geloofsovertuiging, wettelijk toegelaten seksuele voorkeur of welk criterium dan ook) dat het immuun is voor individuele, occasionele/incidentiele (en misschien/wellicht zelf niet-intentionele) discriminatie.

Het volledige artikel leest u op HRMblogs