 Niet kleinkinderen, maar wel vrienden vormen de belangrijkste vreugdebron van gepensioneerden. Dat is de conclusie van een onderzoek van de University of Greenwich in Groot-Brittannië. Onderzoeksleider Oliver Robinson voert daarbij aan dat kleinkinderen weliswaar een bron van trots zijn, maar ook heel wat problemen met zich meebrengen. De voordelen en nadelen van kinderen en kleinkinderen heffen zich volgens Robinson tegenover elkaar op. Het hebben van kinderen en kleinkinderen geeft de oudere generatie volgens hem het gevoel een doelgericht zinvol bestaan te hebben, maar daartegenover staat dat de zorg voor de kleinkinderen potentieel in conflict kan komen met het gevoel van vrijheid en autonomie die de basis vormen van een positieve pensioen-ervaring. De onderzoekers stellen dat sociale groepen, vooral wanneer die gebaseerd zijn op gedeelde interesses, beantwoorden aan een aantal psychologische basisnoden.
"Een actief sociaal leven, een huwelijk en een partner die eveneens op rust is maken volgens de onderzoekers een groot verschil in de levensvreugde van senioren," aldus het magazine Health Day News. "Kinderen en kleinkinderen blijken daarentegen weinig doorslaggevend te zijn. Er is weinig verschil op te merken in de levensvreugde van senioren die al dan niet kinderen en kleinkinderen hebben. Een sterk sociaal netwerk blijkt daarentegen een belangrijke positieve impact te hebben. Senioren die over een grote levensvreugde getuigden, gaven aan betrokken te zijn bij actieve sociale groepen waarmee ze graag tijd doorbrachten. Senioren die van weinig levensvreugde getuigden, gaven daarentegen vaak toe het socialiserende aspect van hun actieve loopbaan te missen. Eenzaamheid is de grote valstrik van het pensioen en actieve sociale groepen zijn daar een perfect middel tegen."
"Senioren zijn bijzonder geïnteresseerd in hun kleinkinderen en willen dat die succes kennen," benadrukt Rosemary Blieszner, decaan aan de Virginia Polytechnic Institute and State University en directeur van het Center for Gerontology. "Maar uiteindelijk zal geluk en psychologisch welzijn toch vanuit de vriendenkring komen. Dat geldt trouwens niet alleen voor senioren, want in elke generatie beseft men wat leeftijdsgenoten doormaken. Dat biedt een sociale ondersteuning die gebaseerd is op vriendschap en begrip." De onderzoekers voegen er aan toe dat ook de partner cruciaal is voor de levensvreugde van senioren. Daarbij wordt opgemerkt dat senioren die nooit een vaste partner hebben gehad, weduwnaar zijn of gescheiden zijn, duidelijk minder levensvreugde uitstralen. Ook het feit dat die partner zelf eveneens gepensioneerd is, blijkt daarbij belangrijk. Een partner die nog werkt, doet de gepensioneerde immers zelf nog terugverlangen naar zijn actieve loopbaan. (MH)
|