Valse start People Governance-commissie en lancering debat dito code

Dat de initiatiefnemers beter wat bedachtzamer waren te werk gegaan, blijkt ook uit het feit dat een aantal personen wier naam nu aan het opzet verbonden is/wordt - die voorgesteld worden als lid van de commissie - amper een week geleden voor het eerst gepolst werden over hun steun aan het project. Z voelen uit te lucht toen ze vernamen dat hun naam voorkomt in de documentatie die aan de pers is bezorgd, dat men zo snel na de eerste, veeleer verkennende, contactname al naar buiten trad met het initiatief en hun 'steun' er aan.

Maar er is ook nog het volgende: André Leclercq, senior vice president human resources van de vlakstaal-divisie van Arcelor (ik ken de man niet persoonlijk, sprak hem slechts een keer en dat was telefonisch) blijkt het initiatief te steunen - wat fraai en moedig van hem is. Hij is lid van de zogenaamde 'people governance -commissie'. De heer Leclercq is ongetwijfeld een gedegen en gewaardeerd HR-professional. Hij was in het verleden trouwens genomineerd voor de titel van HR-manager van het jaar; al is dat op zich natuurlijk geen bewijs van en evenmin garantie voor professionele gedegenheid en performantie - mijn kritiek op die verkiezing is gekend. Ik vind de wijze waarop het management van Arcelor het bod van Mital Steel aanpakt(e), in het algemeen maar zeker wat betreft het opportunistisch aangaan van een fusie met de weinig betrouwbare en op zijn minst controversiële Russische oligarch Alexei Mordsjov om het bod te kunnen afwentelen alles behalve een voorbeeld van welbegrepen deugdelijk bestuur. In tegendeel: het is er een aanfluiting van. Wellicht denken de aandeelhouder daar (binnenkort) ook zo over. In elk geval doet de overgrote meerderheid van de (economische) media dat vandaag al. Arcelor en ipso facto een vertegenwoordiger er van zoals André Leclercq is dus tot nader orde erg slecht geplaatst is om hoog van de toren te blazen in het debat over corporate governance en bij uitbreiding over people goverance. Het is is het dus ook niet erg verstandig want weining taktisch om uitgerekend een HR-topman van dat bedrijf zo prominent naar voor te schuiven in het debat over people goverance en een code terzake.

Omdat het debat over people governance - een term die niet echt ideaal en zeker niet gemeengoed * is om aan te geven wat Hubert & Co ermee bedoelen: het geheel van opvattingen, regels, wetten en vooral praktijken met betrekking tot de rol en taken van HR bij de realisatie en de naleving van corporate goverance - ongemeen belangrijk is, zal ik binnen afzienbare tijd een (uitvoerige) bijdrage op HRMblogs over het onderwerp publiceren. Die tekst zal ik trouwens ook elders ter publicatie aanbieden, kwestie van de discussie zo ruim mogelijk te voeren.  Ik zal er in de contouren en krachtlijnen schetsen van een in mijn opvatting welbegrepen beleid en praktijk met betrekking tot de HR-aspecten van deugdelijk bestuur. Eigenlijk van zinvol HRM en dito corporate governance tout cout. Want het ene kan niet zonder het andere. Beide begrippen en de er door geïnspireerde praktijken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zijn de keerzijde van eenzelfde medaille. Dat is het geval (of zou het geval moeten zijn) in zowel grote als kleine(re) bedrijven, beursgenoteerd of niet. En tevens in non-profit organisaties, zo lijkt het me.

Op die manier wilt HRMblogs het voortouw nemen met betrekking tot (het aantrekken, voeden en ondersteunen van) het debat over het onderwerp dat door Hubert & Co is aangekaart. Om die zelfde reden zal HRMblogs de (voorzitters van de) diverse HR-vakverenigingen en andere relevante spelers en deskundigen verzoeken om mee te reflecteren over wat Hubert & Co 'people governance' noemen maar dat ik (en vele anderen) liever als HR-governance bestempelen. Vanaf medio september zal dit debat 'verhuizen' en verder gezet worden op HRMinfo.net, mijn nieuwe initiatief (ter opvolging van hrm.net, al zal het er grondig van verschillen) dat ik in de steigers aan het zetten ben.

Ondanks haar ietwat valse start kan de people governance-commissie, die tegen de volgende lente de publicatie aangekondigt van een definitieve code, zich nog herpakken. Onder meer door het debat zo gedegen, breed en transparant mogelijk te voeren. Binnen mijn mogelijkheden wil ik ze daarbij ten volle (onder)steunen.

Tot slot nog dit: Serge Hubert richtte in 1991 HR-adviesbureau Optimal Company op. Dat werd in 2000 overgenomen door KPMG (nadat eerder een aangekondige overname van CPM uit Melle onverwachts werd afgeblazen). Na de acquisitie van de consulting-divisie van KPMG door Unisys in 2003 verliet Hubert - en tal van andere anciens van KPMG; onder meer Aad Boot, samen met Hubert practice leader HR-Solutions bij Unisys. Boot is vandaag partner bij Antwerpse HR-adviesbureau Abyzco) in 2003 Unisys Consulting en werd hij in 2004 HR-director van het CHR in Luik. Net zoals bij IBM mislukte ook bij Unisys de integratie van HR-diensten bij een technologie-provider grotendeels en volgde er een leegloop bij de HR-divisie. Hubert publiceerde vorig jaar het lezenswaardige boekje 'Le malentendu des human ressources' (dat echter in de Nederlandstalige media, HR-vakmedia en andere, weining of geen aandacht kreeg). Behalve HR-director van het CHR is Hubert vandaag ook bestuurder van de "Société régionale wallonne du Transport" (Waalse Gewestelijke Vervoermaatschappij). Het is een publiek geheim dat Hubert erg goede relaties heeft met de franstalige socialisten, de PS. Zijn vorig jaar verschenen boekje - veeleer een uitvoerig 'pamflet' - getuigt trouwens van sociaal-democratische opvattingen en affiniteiten (wat hoegenaamd geen schande is).

* In de Angelsaksische wereld is het begrip HR governance, of voluit human resources governance, veel couranter. Het Franstalige 'Gouverance des hommes', die door Hubert & Co voorgesteld/gebezigd wordt, is trouwens evenmin erg gelukkig. Meestal wordt de deze term in een politicologische en niet in een HR-context gebruikt. Al valt er natuurlijk iets te zeggen voor het gebruik van 'people' governace'  in plaats van 'human resources goverance' : het begrip 'human resources', al dan niet met het bijvoegsel 'management', is niet bepaald valoriserend voor de betrokkenen. Het verraadt een erg utilitaire en economische visie over mensen/medewerkers want reduceert ze tot 'resources' ofte hulpbronnen. Vandaar de pogingen om hem te vervangen door bijvoorbeeld human talent of human capital. Maar die goedbedoelde probeersels hebben niet kunnen beletten dat wereldwijd nog altijd het bedenkelijke 'human resources' quasi veralgemeend gebruikt wordt. Binnen en buiten het vakgebied. Daar geen rekening mee (willen) houden uit theoretisch purisme is onverstandig en niet goed voor de identiteit van het vak en zijn beoefenaars. Bovendien: niet de/een term op zich is het belangrijkste, maar de invulling die er aan gegeven wordt. In de theorievorming (op normatief niveau dus) maar vooral in de praktijk.