Veranderende arbeidsmarkt leidt naar politieke polarisatie

Een veranderende situatie op de arbeidsmarkt leidt tot een politieke polarisatie. Dat is de conclusie van een Amerikaans onderzoek aan de Ohio State University. Daarbij wordt opgemerkt dat de veranderingen op de Amerikaanse arbeidsmarkt sinds de jaren zeventig geleid heeft tot een groei van de republikeinen en democraten en een daling bij het aantal onafhankelijken. Politiek engagement wordt volgens onderzoeksleider Philipp Rehm, professor politieke wetenschappen aan de Ohio State University, gestimuleerd door inkomen en vooral verwachtingen rond werkzekerheid.

"In het verleden werden werknemers door hun actueel inkomen en het gevaar om die middelen te verliezen, heen en weer getrokken tussen een republikeins en democratisch beleid," stelt Rehm in het webmagazine ScienceDaily. "Daardoor werd deze groep natuurlijke onafhankelijken. Sinds de jaren zeventig zijn steeds meer werknemers van oordeel geraakt dat inkomen en werkzekerheid samenvallen, waardoor zich zich volledig achter de democraten of republikeinen scharen. Dan is er sprake van natuurlijke partizanen."

"Op het einde van de jaren zestig kon vanuit die optiek iets meer dan de helft van de Amerikanen als een natuurlijke partizaan worden bestempeld," voert Philipp Rehm nog aan. "Op het einde van het voorbije decennium was dat aantal echter toegenomen tot bijna twee derde van de Amerikaanse bevolking. Progressieve republikeinen en conservatieve democraten zijn in aantal gedaald en hebben ook aan invloed verloren. Daardoor zijn er alleen progressieve democraten en conservatieve republikeinen overgebleven."

"Dat is mogelijk een verklaring waarom de politiek de voorbije vier decennia zo zwaar is gepolariseerd," oppert Rehm. "In het verleden werd aangenomen dat inkomen een cruciale rol speelde in de keuze voor een politieke partij. Daarbij werd voorop gesteld dat burgers met een lager inkomen de democratische partij zouden steunen. De democraten zijn immers voorstander van een herverdeling van de rijkdom door belastingen op hogere inkomsten. Rijkere burgers zouden de republikeinen steunen omdat die zich verzetten tegen een herverdeling."

"Maar niet alleen het loon bepaalt de politieke voorkeur," merkt de onderzoeker nog op. "Ook het risico om dat inkomen te verliezen is cruciaal. Inkomen is geen definitieve verworvenheid. Hoe meer mensen vrezen dat ze hun baan zouden kunnen verliezen, hoe meer steun er mag verwacht worden voor de democratische partij. Dat geldt ook voor rijkere burgers. Het probleem is echter dat loon en zekerheid van inkomen grotendeels samen zijn gekomen, waardoor minder Amerikanen zich zowel door de republikeinen als democraten voelen aangesproken."

"De armen worden niet alleen armer, maar lopen ook een steeds groter risico om hun inkomen te verliezen," aldus nog Rehm. "De rijken worden niet alleen rijker, maar worden ook steeds minder met risico's geconfronteerd." (MH)