Vraagtekens bij e-learning???

(1) waarmee moet ik bij het invoeren rekening houden

(2) hoe maak ik aan de verschillende stakeholders duidelijk wat de gevolgen zijn

(3) hoe bepaal ik of mijn organisatie klaar is voor e-learning

(4) hoe prioritiseer ik de volgende stappen en hoe plan ik de implementatie?

... als dat uw zorgen zijn, dan is hier een uitstekende tool die u doorheen het denkproces gidst.

Of bent u al verder en heeft u misschien behoefte aan een relativerende stem over de schouder om te behoeden voor al te drastische e-bokkesprongen? Even over het academische muurtje kijken naar de mobiele kursussen van de universiteit van Bremen kan ook verhelderend zijn.

Er zullen er wel een massa meer zijn, maar deze Top 10 Blunders in Developing e-Learning kunnen ons behoeden voor de grootste fouten bij electronisch leren. Logisch nadenken kan al veel doen, maar dit gaat wel verder. Dat geldt ook voor de tips in Blended Learning in Leadership Training.

En het werkt: een tijd geleden stak ik de architectuur in elkaar van een blended training onderhandelingstechnieken. Gemengd is een geschenk.

En toch, telkens ik over e-learning hoor spreken moet ik aan de mooie en leerrijke tijd terugdenken toen ik bij VDAB instructeur was. VDAB is op opleidingsgebied zijn tijd altijd al een beetje vooruit geweest. 25 jaar geleden al werden de zelfwerkzaamheid en het zelf leren door cursisten gebruikt als basis van het opleidingsconcept. Ik was er toen taalinstructeur en mocht er voortdurend van zeer dichtbij ondervinden hoe volwassenen leren. De methodiek van geprogrammeerde instructie die ze er gebruikten zou je een voorloper van e-learning kunnen noemen. Cursisten namen zo’n pakket over zeg maar Engelse handelscorrespondentie door, maakten oefeningen, en lieten die dan door een begeleider nakijken. De instructeur gaf wat tips en stuurde het leerproces bij.

Vaak hoorde en zag ik cursisten puffen omdat ze het verdomd niet gemakkelijk hadden om geconcentreerd een pakket zelfstandig af te werken. Een leeruur lang gekluisterd zijn aan een tekst of beeldscherm is een ganse klus. Zo zag ik de leeraandacht achteruit boeren, tot er eigenlijk een leersaturatie was opgetreden.

Werkt e-learning wel? Dat weet je natuurlijk pas nadat je zelf eens 5 van die modules hebt doorgenomen. Niet vluchtig, maar zoals het hoort. De kans is groot dat u snel ongeduldig met de vingers begint te trommelen en maar vlug enkele hoofdstukken skipt. Als e-learning enkel bestemd is voor de die-hards heeft het weinig zin.

Onlangs hoorde ik een relatie zeggen dat ze de opleiding interviewtechnieken wegens besparingen toch maar hadden vervangen door enkele e-learning modules ‘zodat men er toch wat weet van heeft’. Phoe! Zijn dat geen schaamlapjes?

Gewoon ergerlijk is het als we de zure e-learning appel doorgeven aan de deelnemer zonder enige begeleiding te voorzien. Niks geen blended learning dus.

Gewoon een simpel vraagje van een simpele ziel: zijn onze opleiders klaar voor blended leren? Willen de trainers die in dat geblende bootje (moeten) stappen hun handeltje wel aanpassen? Of gaan ze er toch maar mee door het oude vertrouwde verhaal te debiteren en voor alle zekerheid de inhoud van de e-learning module nog eens te geven?

De auteur Marc Vermeulen is trainer/opleidingsarchitect bij M-ARC (info@m-arc.be)

Deze tekst verscheen eerder op het weblog van HRM.net