Wat leert een jobinterviewer van een handdruk?

Elk jobinterview begint met een handdruk, maar wat leert de interviewer daar van? Met die vraag in het achterhoofd bestudeerden Frank J. Bernieri en Kristen N. Petty van het departement psychologie van de Oregon State University 140 eerstejaarsstudenten en hun conclusie was waarschijnlijk niet waar ze op hadden gehoopt.

Elke student werd -in zijn rol van interviewer- in een korte tijdsspanne aan 5 kandidaten van hetzelfde geslacht voorgesteld. Die moesten zich kort introduceren om daarna plaats te nemen aan een tafel in dezelfde ruimte. De helft van die kandidaten drukten de zogenaamde jobinterviewer de hand.

Met nog alle kandidaten in de zaal, moest de interveiwer dan alle kandidaten beoordelen op een aantal persoonlijke eigenschappen: extraversie, neuroticisme, openheid, bereidheid om compromissen te sluiten en plichtsgetrouwheid.

Wat bleek? De interviewers konden vrij goed de extraversie inschatten (de kandidaten hadden eerst een persoonlijkheidstest ondergaan), maar de handdruk maakte geen enkel verschil. De enige karaktertrek die door de handdruk werd beïnvloed was het inschatten van de plichtsgetrouwheid.

Volgens de auteurs is een ferme handdruk in zichzelf al een plichtsbewuste handeling, die mannen al vanop jonge leeftijd wordt aangeleerd.

Maar wie een kandidaat rekruteert op basis van een handdruk maakt een fout. Het enige wat die handdruk duidelijk zal maken is of die persoon bij een volgende afspraak op tijd zal zijn.

(“The Influence of Handshakes on First Impression Accuracy,” Frank J. Bernieri and Kristen N. Petty, Social Influence, 2011 [Issue 2].)